Home Safeeda musthafa ഒരു കഠാര കൊണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ ആഞ്ഞ് കുത്തിയത് പോലെയുള്ള വേദന എനിക്ക് തോന്നി…

ഒരു കഠാര കൊണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ ആഞ്ഞ് കുത്തിയത് പോലെയുള്ള വേദന എനിക്ക് തോന്നി…

0

രചന : Safeeda musthafa

വിഷ്ണു

“എന്തെ വിഷ്ണുവേട്ടാ ..ഏട്ടന്റെ മുഖത്തിന്നിത്ര സന്തോഷം ..???

“ഒന്നുല്ല ലക്ഷ്മി…”

“അല്ല എന്തോ ഉണ്ട് ..എന്താണെന്ന് പറ …!”

“അതോ ..ലക്ഷ്മി ..ഇന്നമ്മ എന്നോട് ചിരിച്ചു. ഹോംവർക്ക് ചെയ്ത് കാണിച്ചപ്പോൾ..”

വീട്ട് മുറ്റത്തെ മരകൊന്പിൽ ഊഞ്ഞാലാടി കളിക്കുകയാണ് വിഷ്ണുവും അനിയത്തി ലക്ഷ്മിയും..

“എന്ത്…അമ്മ ചിരിച്ചതിന്റെ സന്തോഷമോ ..?..അമ്മ എന്നോട് എപ്പോഴും ചിരിക്കാറുണ്ടല്ലോ..!!”

“അത് നിന്നോടല്ലേ ലക്ഷ്മി ..എന്നോട് എപ്പോഴും ദേഷ്യപ്പെടാറല്ലെ പതിവ്..”

“അത് ഏട്ടൻ പഠിക്കാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ ..അല്ലാതെ ..”

“എനിക്കാന്നും പഠിക്കണ്ട ലക്ഷ്മി ..സ്കൂളിൽ ടീച്ചർ ..ഇവിടെ അമ്മ.. ആർക്കും എന്നോട് സ്നേഹമില്ല..”

“അത് പിന്നെ വിഷ്ണുവേട്ടാ..!”

“ഞാൻ എന്ത് ചെയ്താലും കുറ്റം ..വെറുതെ ദേഷ്യപ്പെടും ..
നിന്നെ അമ്മ കൊഞ്ചിക്കുന്നത് കാണുന്പോ എനിക്ക് ശരിക്കും സങ്കടം വരാറുണ്ട്…”

ഇതൊക്കെ കേട്ട് കൊണ്ട് ഞാൻ അവിടെ സ്‌തബ്ദയായി നിന്നു പോയി …അലക്കിയ തുണി പുറത്തെ അയയിൽ വിരിക്കാൻ ഇറങ്ങിയതായിരുന്നു ഞാൻ…!

“ഈശ്വരാ …എന്താ എന്റെ കുട്ടി പറഞ്ഞത് ? ഞാൻ ഒന്ന് മനസ്സ് തുറന്ന് ചിരിച്ചപ്പോ എന്റെ കുട്ടി ഇത്രയ്ക്ക്ക് സന്തോഷവാനായെങ്കിൽ ..ഞാൻ ദേഷ്യപ്പെടുന്പോ എത്ര സങ്കടപ്പെടുന്നുണ്ടാകും…?

ഒരു കഠാര കൊണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ ആഞ്ഞ് കുത്തിയത് പോലെയുള്ള വേദന എനിക്ക് തോന്നി …

“ശരിയാണ് ചെറുപ്പം മുതലേ അവനോട് അങ്ങനെയാണ് ..ദേഷ്യപ്പെടാറാണ് കൂടുതലും ..ചെറിയ തെറ്റിന് പോലും വലിയ ശിക്ഷ കൊടുക്കും …
സ്തളിൽ ചേർത്തതിന് ശേഷം അത് കൂടി ..കാരണം ഒന്നും പഠിക്കില്ല ..വർക്ക് ഒന്നും ചെയ്യില്ല..”

അവന്റെ അച്ചൻ എപ്പോഴും അവന്ന് സപ്പോർട്ടായിരുന്നു ..അത് കാണുന്പോ അച്ചനോട് ദേഷ്യപ്പെടും …അത്‌
അവനോട് സ്നേഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല …

എന്തെ അങ്ങനെ ആയിപ്പോകുന്നു’ ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിനോട് ചോദിച്ചു…

തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ക്കനുസരിച്ച് അവൻ ഉയരാത്തപ്പോ തോന്നുന്ന ഒരു നിരാശയായിരുന്നു കാരണം…

“എന്നും ‘അമ്മ ഇങ്ങനെ ആയാൽ മതിയായിരുന്നു …”

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോഴാണ് ഓർമ്മയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത് ..

അതും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ സഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല .

“എന്റെ പൊന്നു മോനേ .. “. എന്ന് വിളിച്ച് ഓടിപ്പായി അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി…!

എന്റെ പെട്ടെന്നുണ്ടായ മാറ്റത്തിൽ രണ്ട് പേരും അന്പരന്ന് പോയി …

രണ്ടാളേയും രണ്ട് കൈ കൊണ്ട് മാറോട് ചേർത്ത്‌ പിടിച്ചു ഉമ്മവെച്ചു …

“ഇനി മുതൽ രണ്ട് പേരും അമ്മയുടെ മുത്തു മണികളാണ് കേട്ടോ …”

“ശരിക്കും അമ്മേ …വിഷ്ണു ചോദിച്ചു

“ശരിക്കും ..പക്ഷേ ‘അമ്മയുടെ മോൻ നല്ല കുട്ടിയാവണം …!!

“പ്രോമിസ് .. അമ്മെ …”

അവനെ ഒന്ന് കൂടി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടുന്പോ മനസ്സ് കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ കുഞ്ഞിനോട് ആയിരം വട്ടം മാപ്പ് ചോദിച്ചിരുന്നു …

Safeeda musthafa

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here