Home Latest റൂമിന്റെ വാതിൽ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ തള്ളി തുറന്നു ഒരു യുവതി ഭ്രാന്തിയെപോലെ അലറിക്കൊണ്ട് ബാൽക്കണിയ്ക്കരികിലേക്ക്പോലെ പാഞ്ഞു...

റൂമിന്റെ വാതിൽ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ തള്ളി തുറന്നു ഒരു യുവതി ഭ്രാന്തിയെപോലെ അലറിക്കൊണ്ട് ബാൽക്കണിയ്ക്കരികിലേക്ക്പോലെ പാഞ്ഞു വന്നു.

0

Part – 10 വായിക്കാൻ ഇവിടെ Click ചെയ്യുക.

സ്വർണ്ണനക്ഷത്രങ്ങൾ part – 11

രചന : Vineetha

തീവ്രവാദികളുടെ തടവിൽ കഴിയുന്ന പട്ടാളക്കാരാണ് ബിനോയിയും കൂട്ടുകാരും. അമ്മാവന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട് മിത്ര യോടൊപ്പം കഴിയുന്ന മധുബാല ബിനോയിയുടെ പ്രണയിനി ആണ്. മധുബാലയെയും കൂട്ടി നാട്ടിലേക്ക് പോകാൻ ഇരിക്കവേയാണ് അവർ തീവ്രവാദികളുടെ പിടിയിൽ പ്പെടുന്നത്.
റോയിയും മണിക്കുട്ടനും തടവിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നു.
തടവിലാക്കപ്പെട്ട പട്ടാളക്കാരുടെ മോചനത്തെ കുറിച്ച് പുതിയ പ്ലാനിങ് നടത്തുന്ന ക്യാപ്റ്റനും ടീമും.

*തുടർന്ന് വായിക്കുക*

അന്നു വൈകുന്നേരം മൂന്നുമണിയോടെ ശ്രീനഗർ ബോർഡറിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട രണ്ട് കരിക്കട്ടകൾ സൈനികർക്ക് ലഭിച്ചു.
അത് റോയി കുര്യനും മണിക്കുട്ടൻ ദാസും ആയിരുന്നു.

ഇന്ത്യൻ ആർമിയുടെ ഔദ്യോഗിക ബഹുമതികളോടെ അന്ത്യോപചാര ങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങി അവർ ചില്ലു പെട്ടിയിൽ കിടക്കുന്നത് ചുവന്ന മിഴികളോടെ സഹപ്രവർത്തകർ കണ്ടുനിന്നു.
അവസാനമായി ഒരു ബിഗ് സല്യൂട്ട് കൂടി നൽകി സഹപ്രവർത്തകരെ യാത്രയാക്കുമ്പോൾ ക്യാപ്റ്റന്റെ കണ്ണിൽ അവശേഷിച്ച അഞ്ചുപേരുടെ മുഖങ്ങൾ ആയിരുന്നു.

അനവധി നാളുകളുടെ ആശുപത്രിവാസം കഴിഞ്ഞെത്തിയ ഇതുപോലെ ക്ഷീണി തയും അന്തർമുഖി യുമായി കട്ടിലിൽ ചുരുണ്ടു കൂടി ഇരിക്കുന്ന മധുബാലയെ കാണുമ്പോഴൊക്കെ മിത്ര അസ്വസ്ഥയായി പിറുപിറുത്തു.

” ഒരു വെള്ള സാരിയുടെ കുറവേ ഉള്ളിനി.. ”

തളർന്ന മിഴികൾ ഉയർത്തി മധുബാല അവളെ നോക്കി. ആ മിഴികളിലെ കഠിന വൃഥയും യാചനയും തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ മിത്ര പിന്നെയും അസ്വസ്ഥയായി.
ലാജ്പത് നഗറിലെ സി 23 ഗല്ലിയുടെ പിന്നിലെ മിഡിൽ ക്ലാസ് ഫാമിലിക്കാർ താമസിക്കുന്ന ഫ്ളാറ്റിൽ വച്ച് രണ്ടര വർഷം മുമ്പ് ഒരു ജൂലൈ മാസത്തിൽ മധുബാലയെ ആദ്യം കണ്ട നിമിഷങ്ങൾ… ഓർക്കുമ്പോഴൊക്കെ ഒരുൾക്കിടിലം മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഇപ്പോഴും ഉണ്ടാകും.

നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ഒരു സുഹൃത്തിനെ കാണാൻ വേണ്ടിയാണന്നവിടെ പോയത്.
അന്നത്തെ റൂംമേറ്റ് അലീനയും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. തിരികെ പോരാൻ വേണ്ടി ലിഫ്റ്റ് ഇല്ലാത്ത ഫ്ലാറ്റിന്റെ പടികൾ ഇറങ്ങുമ്പോഴാണ് ഒരു സ്ത്രീരോധനം കാതിൽ വീണത്.
ഞെട്ടലോടെ അലീനയുടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു ഒരു നിമിഷം നിന്നു.
മൂന്നാമത്തെ നിലയിലെ ഏതോ റൂമിൽ നിന്നാണ് കേട്ടത് എന്ന് തോന്നി. വീണ്ടും ആദ്യത്തേതിലും ഉച്ചത്തിൽ ആ നിലവിളി ഉയർന്നു കേട്ടു.
അലീന തന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

” വാ നമുക്ക് പോയേക്കാം. ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യത്തിന് സാക്ഷി പറയാൻ പോകുന്നത് എന്തിനാ..?

അത് ശരി വച്ചു കൊണ്ട് രണ്ടുമൂന്നു പടികൾ കൂടി ഇറങ്ങി അപ്പോഴാണ് കണ്ടത്.
മൂന്നാം നിലയിലെ ഒരു റൂമിന്റെ വാതിൽ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ തള്ളി തുറക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു യുവതി ഭ്രാന്തിയെപോലെ അലറിക്കൊണ്ട് ബാൽക്കണിയ്ക്കരികിലേക്ക്പോലെ പാഞ്ഞു വരുന്നു.

കൈവരിയിൽ പിടിച്ച് താഴേക്ക് ചാടുവാൻ പോയ അവളെ പിന്നാലെ പാഞ്ഞെത്തിയ യുവാവ് പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചു മാറ്റി. അവൾ ഉച്ചത്തിൽ ചീറി.
” വിടടാ.. വിട്.. എനിക്കിനി ജീവിക്കണ്ട.. മരിച്ചാ മതി മരിച്ചാ മതി… ”

മലയാളത്തിലുള്ള ആ വാചകങ്ങൾ കേട്ട്, അലീനയുടെ കൈ വിടുവിച്ചു മുകളിലേക്ക് കുതിച്ചത് എന്ത് ധൈര്യത്തിലായിരുന്നുവെന്ന് ഇപ്പോഴും അറിയില്ല.
അവർക്കരികിൽ അപ്പോഴേക്കും ആളുകൾ കൂടിയിരുന്നു. അവരോടൊക്കെ അയാൾ ഹിന്ദിയിൽ പറയുന്നു.

” ഒരാഴ്ചയായിട്ടിവൾ മെഡിസിൻ കഴിക്കാൻ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല..
അതാണ് പെട്ടെന്നിങ്ങനെ.. ”
എല്ലാവരും സഹതാപത്തോടെ അവളെ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു അവന്റെ ടീഷർട്ടിൽ കുത്തി പിടിച്ചു.
” എന്തു മെഡിസിനാട ഞാൻ കഴിക്കാത്തത്.. ഏ.. ”
അവൻ എപ്പോൾ അനുകമ്പ നടിച്ച് അവളെ പിടിച്ചടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അരികിൽ നിന്ന് സ്ത്രീ സഹതാപത്തോടെ പറഞ്ഞു.
” പാവം പയ്യൻ..
കല്യാണം കഴിഞ്ഞശേഷം ഭാര്യക്ക് ഭ്രാന്താണെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും സഹിക്കുകയല്ലാതെ.. ”

അവൻ വികൃതമായി വെട്ടിയിട്ടിരുന്ന അവളുടെ തലമുടി ഉയർത്തിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
” ദാ കണ്ടോ, ഇപ്പൊ ചെയ്തതാ. തടയാൻ ചെന്നതിന്റെ ബഹളം ആണിത്…

അവളുടെ സ്വരം ചിലമ്പി.
” നീ.. നിനക്കാ ഭ്രാന്ത്.. നീ എന്റെ മുടി മുറിച്ചു.. ”
അവൾ പറഞ്ഞത് ചുറ്റിലും നിന്ന ആർക്കും മനസ്സിലായില്ല. അവൻ അപ്പോൾ മലയാളത്തിൽ അവളോട് പറഞ്ഞു.

” നീ ഇവരുടെയൊക്കെ മുൻപിൽ ഭ്രാന്തിയായി കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ നിന്റെ ഭാഷയും ഇവർക്കറിയില്ല.. അതുകൊണ്ട് കൂടുതൽ സംസാരിച്ചു നീ വിഷമിക്കേണ്ട.. ”

അത് കേട്ട് നടുങ്ങി തെറിച്ചവനെ നോക്കി നിന്നുപോയി.
അപ്പോഴാണ് അവൻ ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. മലയാളികളെ അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തിടുക്കത്തിൽ അവളെ റൂമിലേക്ക് വലിച്ചു കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവൾ നിസ്സഹായതയോടെ കൈകൾ കൂപ്പി വിലപിച്ചു.
” എനിക്ക് ഭ്രാന്തില്ല എന്നെ ഒന്ന് രക്ഷിക്കൂ.. എനിക്ക് ഭ്രാന്തില്ല .. ”

തീർത്തും സത്യസന്ധമായിരുന്ന അവളുടെ മിഴികളിലെ നിസ്സഹായത ഹൃദയത്തെ മുറിപ്പെടുത്തി.
മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു.
അവൾ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മലയാളിയെ അവളും വേഗത്തിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചം ആ തളർന്ന കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു.
അടുത്ത നിമിഷം പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാളെ വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം കണ്ടതുപോലെ അവൾ തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഉറക്കെ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു.
അവൻ അക്ഷമനും ദയാശൂന്യനുമായി അവളെ അടർത്തി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്തെന്നില്ലാത്ത ധൈര്യത്തോടെ താൻ നേരിട്ടു. ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറയുകയും ചെയ്തു.
” ഇവൾക്ക് ഭ്രാന്തില്ല.. ഇവൻ നിങ്ങളെയൊക്കെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.. ”
അവിശ്വാസത്തോടെ എല്ലാവരും അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഇവൻ നിന്റെ ആരാണ് ഭർത്താവാണോ..?

അവൾ അവജ്ഞയിൽ തല കുടഞ്ഞു.
” അല്ല അല്ല, എന്റെ ആരുമല്ല.. എന്നേയി നരകത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കണേ.. ”
അവൾ കൈകൾ കൂപ്പി.
” മനോനില തെറ്റിയ എന്റെ ഭാര്യയെ കൂടുതൽ കുഴപ്പത്തിൽ ആക്കാൻ ആണ് ഇവരുടെ ശ്രമം.. നോക്കു.. നിങ്ങളൊക്കെ എത്ര നാളായി കാണുന്നതാണിവളുടെ ഭ്രാന്ത്.. ”

അതുകേട്ടു സമചിത്തത വീണ്ടെടുത്ത് അവൾ പറഞ്ഞു.
” ഇവൻ എന്റെ അമ്മാവന്റെ മകനാണ്. ആണും പെണ്ണും കെട്ട വൃത്തികെട്ടവൻ..
നേഴ്സിങ് പാസായി വന്ന എന്നെ ജോലിക്ക് വിടാതെ പുറംലോകവുമായി ബന്ധമില്ലാതെ ഇവിടെ തളച്ചിടുകയാണ്. രക്ഷപ്പെടാൻ ഞാൻ ആരുടെയും സഹായം തേടാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി എനിക്ക് മനോരോഗം ആണെന്നും ഞാനിവന്റെ ഭാര്യയാണെന്നും എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്”

അത്രയും മതിയായിരുന്നു തനിക്ക്. അവിടെ കൂടിയവരോട് താൻ അത് പറയുമ്പോൾ കള്ളനെപ്പോലെ അവൻ പിന്നിലേക്ക് മാറി.

യാതൊരു മുൻ പരിചയത്തിന്റെയും പിൻബലമില്ലാതെ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. ഉടുതുണിയോടെ അവൾ ഒപ്പമിറങ്ങി.
മധുബാലക്കു മിത്രയും മിത്രക്ക് മധുബാലയും പ്രിയപ്പെട്ടവരായതിന്റെ ആദ്യാനുഭവം അതായിരുന്നു.!
പക്ഷേ പ്രശ്നങ്ങൾ അവിടം കൊണ്ടവസാനിച്ചില്ല. മധുബാലയെ കലേഷ് എല്ലാവിധത്തിലും ശല്യം ചെയ്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു. തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ വരെ ശ്രമിച്ചു ഒരിക്കൽ.
റിക്ഷാക്കാരന്റെ സമയോചിതമായ ഇടപെടൽ കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ട അവൾ നനഞ്ഞ പക്ഷിക്കുഞ്ഞിനെ പോലെ വിറച്ചുകൊണ്ട് കയറിവന്ന അന്നാണ് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ ഒരു പരാതി അവളെക്കൊണ്ട് കൊടുപ്പിച്ചത്.
പക്ഷേ ഒന്നുകൊണ്ടും അവളുടെ ഉള്ളിലെ തീ അണഞ്ഞില്ല. ഓരോ നിമിഷവും അവനെ ഭയന്നവൾ ജീവിച്ചു.
അലീനയുടെ കല്യാണത്തിന് ഒരു മാസത്തെ ലീവിന് നാട്ടിൽ പോയപ്പോൾ മധുബാലയെ ഒപ്പം കൂട്ടിയത് അങ്ങനെയാണ്.
മടക്കയാത്രയിൽ ട്രെയിനിൽ വച്ചവരെ കാണുന്നത്..
മൂന്നാം ദിവസം ദില്ലി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ വച്ച് യാത്ര പറഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ ബിനോയിയുടെ മനസ്സിൽ മധുബാലയുടെ രൂപം ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നുവെന്ന് മനസിലായപ്പോൾ സന്തോഷിക്കുകയും ഭീതിപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആ ഭീതി ഇപ്പോൾ അർത്ഥപൂർണ്ണമായിരിക്കുന്നു..!
നെഞ്ചിലുയർന്നു താണ നിശ്വാസത്തോടെ മിത്ര മധുബാലയെ അടക്കി പിടിച്ചു.

” മധു.. ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല..
ബിനോയി മടങ്ങിവരും…
നിന്റെ ബിനോ മരണത്തെ ജയിച്ചവൻ വരും..”
തുടരും

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here