Home Latest മകന്റെ സന്തോഷത്തിനേക്കാൾ വലുതല്ല തന്റെ അന്തസ്സും പ്രൗഢിയും… Part – 5(അവസാന ഭാഗം)

മകന്റെ സന്തോഷത്തിനേക്കാൾ വലുതല്ല തന്റെ അന്തസ്സും പ്രൗഢിയും… Part – 5(അവസാന ഭാഗം)

0

Part – 4 വായിക്കാൻ ഇവിടെ Click ചെയ്യുക.

രചന : ധ്വനി

❤️ തേജസ്‌ 5 ❤️(അവസാന ഭാഗം)

മറുപടിയൊന്നും അവനിൽ നിന്ന് കേൾക്കാതെയായപ്പോൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ അദ്ദേഹം കണ്ടത് വെറുംനിലത്ത് ഒരു ശില കണക്കെ ഇരിക്കുന്ന അർജുനെയാണ്

“മോനെ അർജുൻ ”

“വേണ്ടാ അച്ഛൻ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഞാൻ വിശ്വസിക്കില്ല ”

“വിശ്വസിക്കണം അതാണ് സത്യം ”

“NO എനിക്ക് കേൾക്കണ്ട എന്റെ തേജുവിന്‌ ….”
ബാക്കി മുഴുവിപ്പിക്കാനാവാതെ അർജുൻ മുഖം അമർത്തി പിടിച്ചു

മകനെ അങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിൽ… അദ്ദേഹത്തിന് ആ കാഴ്ച സഹിക്കാനാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു
അദ്ദേഹം ആ നിലത്ത് നിന്ന് അർജുനെ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചതും അച്ഛന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അവൻ ചാഞ്ഞു

ഓർമവെച്ച നാൾ മുതൽ എല്ലാം അമ്മയായിരുന്നു തന്റെ കൂടെ കളിക്കാനോ തന്റെ ചെറിയ ഇഷ്ടങ്ങൾ സാധിച്ചു തരാനോ ഒരിക്കലും അച്ഛൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നില്ല അച്ഛന്റെ തിരക്കുകളും ബിസിനസ് മീറ്റിംഗ്‌സ് നും ഒക്കെ ഇടയിൽ മകനെ ഒന്ന്  ശ്രദ്ധിക്കുക പോലും ചെയ്യാത്ത അച്ഛനോട് അർജുന്റെ കുഞ്ഞു മനസിൽ തന്നെ ദേഷ്യം തുടങ്ങിയിരുന്നു

ആ സമയത്താണ് തനിക്ക് കൂട്ടായി ചാരു വരുന്നത് പിന്നീട് തന്റെ ലോകം അവൾക്ക് ചുറ്റുമായിരുന്നു അനിയത്തിയെ കൊഞ്ചിച്ചും അവൾക്ക് പാട്ടുപാടികൊടുത്തും കഥപറഞ്ഞും അവളുടെ കൂടെ കളിച്ചും അവന്റെ മനസ്സിൽ അച്ഛന്റെ അവഗണന ഒരു പരിധി വരെ ഇല്ലാതാക്കിയത് ചാരു ആയിരുന്നു

കുഞ്ഞു അർജുന്റെ മനസ്സിൽ അച്ഛന്റെ പേര് പണ്ടേ അവൻ വെട്ടിയിരുന്നു അതുകൊണ്ട് അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ ധിക്കരിച്ചും ആ ശാസനകൾക്ക് ചെവി കൊടുക്കാതെയുമാണ് ഇത്രയും നാൾ ജീവിച്ചു പോന്നത്

പക്ഷെ ഇന്ന് തന്നെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് ആശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു തലോടുമ്പോൾ ഇത്രയും കാലം അന്യമായിരുന്ന ആ സ്നേഹം അനുഭവിച്ചറിയുകയായിരുന്നു അർജുൻ

മക്കളുടെയും ഭാര്യയുടെയും മുന്നിലെ കർക്കശക്കാരന്റെ മുഖംമൂടി എന്നത്തേക്കുമായി അഴിച്ചുവെച്ചത് ഇനിയുള്ള കാലം അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ ഇത്രയുംകാലം അവർക്ക് കൊടുക്കാത്ത  സ്നേഹം ഒക്കെ നൽകുവാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു

മകന്റെ സന്തോഷത്തിനേക്കാൾ വലുതല്ല തന്റെ അന്തസ്സും പ്രൗഢിയും എന്ന് പറഞ്ഞു അവരെ ചേർത്ത് പിടിക്കാനും ഒപ്പം കൂട്ടുവാനും ആയിരുന്നു പക്ഷെ ഇങ്ങനെയൊരു ദുർവിധി അതൊരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല

ഒരുവിധം തേജുവിന്റെ അസുഖത്തിനെ കുറിച്ച് dr അർജുനോട് പറഞ്ഞു അത്രവേഗം  അംഗീകരിക്കാനായില്ലെങ്കിലും പതിയെ അവനത് ഉൾക്കൊണ്ടു

പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങൾ അത്രയും അസുഖവും മരുന്നും തന്നെയായിരുന്നു തേജുവിന്റെ ജീവിതം വേദനകൊണ്ട് പുളയുമ്പോൾ ചേർത്ത് പിടിച്ചു നെറുകയിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് ആ വേദനയുടെ ആക്കം കുറക്കുന്ന മരുന്നായി അർജുൻ മാറി

Chemotherapyude ബാക്കിപത്രമായി തേജുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാവുന്ന മാറ്റങ്ങൾ അവളെ തളർത്തികൊണ്ടിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും മാനസികമായി അവളുടെ ഒപ്പം നിന്നത് അർജുനായിരുന്നു

തനിക്കിതുവരെ കിട്ടാത്ത സ്നേഹവും കരുതലും ഒക്കെ നൽകി ഒരു കുഞ്ഞുകുട്ടിയെ പോലെ തന്നെ സംരക്ഷിക്കുന്ന അർജുനെ കാണുമ്പോൾ ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ തേജു കരഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു

ദിവസങ്ങൾ പിന്നീടവേ survive ചെയ്യുമെന്ന പ്രതീക്ഷ ഡോക്ടർസ്ന് കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വന്നു dr ന്റെ നിർദേശപ്രകാരം 6മാസത്തെ ചികിത്സക്ക് ശേഷം നാളെ ഓപ്പറേഷൻ വേണ്ടി തയ്യാറാവുകയാണ് തേജു

അറിയാതെ ആഗ്രഹിച്ചു പോവുകയാണ് അർജുൻ എനിക്കൊന്നും സംഭവിക്കാതിരുന്നെങ്കിലെന്ന് നിന്നോടപ്പമുള്ള ജീവിതം മോഹിച്ചുപോകുവാ ഞാൻ ഇല്ലാതായാൽ പിന്നെ നീ … ആ  ചിന്തയാണ് ഓരോ നിമിഷവും എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് മരിക്കാനുള്ള പേടിയേക്കാൾ എന്നെ അലട്ടുന്നത് നിന്നെ കുറിച്ചുള്ള പേടികളാണ് അർജുൻ

ഒരു മെസ്സേജ് വന്നതും പെട്ടെന്ന് തേജു ഓർമകളിൽ നിന്നും ഉണർന്നു അവൾ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു അർജുന്റെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് കണ്ണിമവെട്ടാതെ നോക്കിയിരുന്നു

ഫോണിന്റെ വാൾപേപ്പറിൽ  തെളിഞ്ഞ അർജുന്റെ മുഖത്തു നോക്കി സംസാരിക്കുന്ന തേജുവിനെ കണ്ടുകൊണ്ടാണ് അർജുൻ കുളി കഴിഞ്ഞ്  ഇറങ്ങിവന്നത് അവനെ കണ്ടതും ആ കണ്ണുനീർ അവനിൽ നിന്നും മറച്ചു ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിക്കാൻ തേജു ഒരു പാഴ്ശ്രമം നടത്തി പക്ഷെ ആ ചിരിയോടൊപ്പം കണ്ണുനീർ അവളുടെ കാഴ്ചയെ മറച്ചു

❤️❤️❤️❤️

നാളെയാണ് തേജുവിന്റെ ഓപ്പറേഷൻ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഗാർഡനിൽ അർജുന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരി കണ്ണുകളടച്ചു കിടക്കുകയാണ് തേജു

“തേജു”

“മ്മ് ”

“നിനക്ക് പേടിയുണ്ടോ ”

“എന്നേക്കാൾ പേടി അർജുൻ അല്ലെ ??”

“എനിക്കെന്തിനാ പേടി … എന്നെ വിട്ടു നീ പോവില്ലെന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ട് പിന്നെ എന്തിനാ ഞാൻ പേടിക്കുന്നെ ”

“അർജുൻ എന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കില്ലെന്ന് എനിക്കും ഉറപ്പുണ്ട് അതുകൊണ്ട് എനിക്കും പേടിയില്ല ”

ആ വാക്കുകൾക്ക് മറുപടിയായി തേജുവിനെ ആവരണം ചെയ്ത അർജുന്റെ  കൈകൾ വലിഞ്ഞു മുറുകി

ശരിയാ നിന്നെ ഞാൻ ആർക്കും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല ഇതുവരെ ഉണ്ടായ പ്രതിസന്ധികളൊക്കെയും നമ്മൾ ഒരുമിച്ചല്ലേ നേരിട്ടത് അതുപോലെ ഇതും നമ്മൾ ഒരുമിച്ചു നേരിടും മരണത്തിനു നമ്മളെ പിരിക്കാൻ പോയിട്ട് ഒന്ന് തൊടാൻ പോലും കഴിയില്ല

ഒരു വിധിക്കും നിന്നെ ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കില്ല അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ മരണത്തെ പുൽകുന്നത് നമ്മൾ ഒരുമിച്ചാവും നിന്നെ ഒറ്റക്ക് പോവാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല

ഓരോന്നെല്ലാം പറഞ്ഞും  ചിന്തിച്ചു അർജുനും കണ്ണുകളടച്ചവിടെ ഇരുന്നു

❤️❤️❤️❤️❤️❤️

“നമ്മൾ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് അത്രക്കും risk ഉള്ള ഓപ്പറേഷൻ തന്നെയാണ് അറിയാമല്ലോ കണ്ടു പിടിക്കാൻ ഏറ്റവും പ്രയാസവും കണ്ടുപിടിച്ചാൽ survive ചെയ്യാൻ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളതുമായ ഒരു cancer ആണിത് ”

“Dr. വേറൊന്നും ഞാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല.. ente പഴയ തേജുവായി അവളെ തിരിച്ചു നൽകണം എന്ന് വാശി പിടിക്കുന്നുമില്ല പക്ഷെ  ഒരൽപ്പം പ്രാണൻ എങ്കിലും അവളിൽ ബാക്കിയുണ്ടായാൽ മതി ഈ ജന്മം മുഴുവനും ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം aa ഒരുറപ്പ് എങ്കിലും എനിക്ക് തരാൻ കഴിയുമോ ”

യാചനയുടെ സ്വരത്തിൽ ഉള്ള അർജുന്റെ ചോദ്യം ഒരുവേള aa dr ന്റെയും കണ്ണുകളിൽ നനവ് പടർത്തി അച്ഛന് കൈകളിൽ അമർത്തി പിടിച്ചതും അർജുൻ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു വീണ്ടും dr ന്റെ വാക്കുകൾക്കായി കാതോർത്തു

“Pancreaticoduodenectomy അത്രത്തോളം complex ആയ ഒരു ഓപ്പറേഷൻ ആണ് pancreas ന്റെ ഹെഡ് പോർഷൻ കട്ട്‌ ചെയ്ത് മാറ്റുകയാണ് ഐ mean firstpart of small intenstine , gall bladder and bile duct നിങ്ങൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞിരിക്കണം എന്നുള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഒന്നുകൂടി ഞാൻ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത്

Pancreas ൽ നിന്നും സർജെറിക്ക് ശേഷം ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന  fluid leakage ആണ് ഏറ്റവും വലിയ കോംപ്ലിക്കേഷൻ so ഇത്രയും risky ആയുള്ള ഓപ്പറേഷനിലൂടെ കടന്നുപോവുമ്പോൾ എന്തും സംഭവിക്കാം അതുകൊണ്ട് അങ്ങനെയുള്ള ഒരു ഉറപ്പ് എന്നിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കരുത്

പക്ഷെ എത്രത്തോളം risk ഉള്ള ഓപ്പറേഷൻ ആണെങ്കിലും ഒരു ജീവൻ തിരിച്ചുപിടിക്കാനായി ഉള്ള പരിശ്രമത്തിൽ ഈശ്വരന് തുല്യമായി കാണപ്പെടുന്ന ഞങ്ങളെ പോലുള്ള ഡോക്ടർസ് വിശ്വാസം അർപ്പിക്കുന്ന ഒരു ശക്തി ഉണ്ട്  പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി രക്ഷപെടാൻ ഒട്ടും സാധ്യത ഇല്ലാത്ത കേസുകളിൽ പോലും നിർണായകമായ ഒരു miracle സംഭവിക്കുന്നത് അങ്ങനെയൊരു ശക്തിയുടെ കയ്യൊപ്പ് അതിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ്

അതുകൊണ്ട് പ്രാർത്ഥിക്ക് തന്റെ തേജുവിനെ തിരിച്ചുതരാൻ എന്നാലാവും വിധം ഞാൻ ശ്രമിക്കാം ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ട ദൈവം തന്നെ കൈവിടില്ലടോ തന്റെ സ്നേഹം ഒരുവേള എന്റെ പോലും കണ്ണുനിറച്ചെങ്കിൽ ദൈവത്തിന് അതെങ്ങനെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ കഴിയും

തനിക്ക് തന്റെ തേജുവിനെ നഷ്ടപെടില്ലെന്ന് എന്റെ മനസ് പറയുന്നു ”

Dr ന്റെ വാക്കുകൾ നൽകിയ അർജുൻ നൽകിയ ആത്മവിശ്വാസം  ചെറുതൊന്നുമായിരുന്നില്ല

ഓപ്പറേഷൻ തീയേറ്ററിലേക്ക് തേജുവിനെ കൊണ്ടുപോവുന്ന ഓരോ നിമിഷവും അടക്കി പിടിച്ച കണ്ണുനീർ  നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു അതിനനുസരിച്ചു തേജുവിന്റെ കൈകളിലെ പിടിത്തം മുറുകി കൊണ്ടിരുന്നു

ഒരു നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ എല്ലാവരെയും ഒരിക്കൽ കൂടി അവൾ നോക്കി അർജുന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാനുള്ള ശക്തി അപ്പോൾ അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല തന്റെ കണ്ണുനീർ ഒരുപക്ഷെ ഇനിയും ചുട്ടുപൊള്ളിച്ചെക്കാം എന്ന ചിന്തയിൽ അവനിലേക്കുള്ള നോട്ടത്തെ അവൾ ശാസിച്ചു നിർത്തി

❤️❤️❤️❤️

വിച്ചുവും കൂട്ടരും എല്ലാം തേജുവിന്റെ ഓപ്പറേഷൻ എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു  അക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നു എങ്കിലും സമയം കടന്നുപോകും തോറും ഒരു ആശങ്ക എല്ലാവരിലും നിറഞ്ഞുനിന്നു ..

മണിക്കൂറുകളായുള്ള കാത്തിരുപ്പ് അർജുന്റെ ക്ഷമയെ നഷ്ടപെടുത്തികൊണ്ടിരുന്നു അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയം പതിന്മടങ്ങായി കൂടി കൊണ്ടിരുന്നു ഓരോ നിമിഷവും നിയന്ത്രണം നഷ്ട്ടപെട്ടു അർജുൻ കരച്ചിലിന്റെ വക്കോളം എത്തിയിരുന്നു

അർജുന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് അച്ഛനും അമ്മയും ചാരുവും സ്വയം ഉരുകിയെങ്കിലും ഈ സമയം പരസപരം ആശ്വാസം ആകാൻ ആർക്കും കഴിയുമായിരുന്നില്ല അല്ലെങ്കിൽ ആ നിമിഷം  സ്വാന്ത്വനം ആകാൻ വാക്കുകൾ മതിയാകുമായിരുന്നില്ല

പതിയെ ഓപ്പറേഷൻ theater ന് മുന്നിലുള്ള ചുവന്ന വെളിച്ചം മങ്ങിയതും അർജുൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു അവനു പിന്നാലെയായി മറ്റുള്ളവരും ഡോർ തുറന്ന് വരുന്ന ഡോക്ടറുടെ മുഖത്തേക്ക് പ്രതീക്ഷയോടെ ഉറ്റുനോക്കിയെങ്കിലും കണ്ണുനീർ അവന്റെ കാഴ്ച്ചയെ മറച്ചിരുന്നു

എങ്കിലും തോളിലെ കരസ്പർശവും ചുണ്ടിലെ ചിരിയും അവ്യക്തമായി അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു
ഒരു പൊട്ടി കരച്ചിലോടെ അലക്സിനെ അവൻ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു

“ഇനി എന്തിനാടോ കരയുന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ കയ്യൊപ്പ് തന്റെ തേജുവിൽ ഉണ്ടെടോ ദൈവത്തിനറിയാമായിരിക്കും ആ ജീവൻ പിടിച്ചുവാങ്ങിയാൽ പിന്നെ ഈ ജീവൻ നിലനിൽക്കില്ലെന്ന് ”

ഒബ്സെർവഷൻ ടൈം കഴിഞ്ഞതും തേജുവിനെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റി ദിവസങ്ങളോളം ഉള്ള ആശുപത്രി വാസവും മരുന്നിന്റെ ക്ഷീണവും എല്ലാം തേജുവിനെ  അത്രത്തോളം തളർത്തിയിരുന്നു അങ്ങനെ മരുന്നിന്റെയും അസുഖത്തിന്റെയും ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞു സന്തോഷകരമായ പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് അവരൊരുമിച്ചു ചുവടുവെച്ചു

“എങ്ങനെ മരിക്കാനാ പൊന്നുമോൻ പ്ലാൻ ചെയ്തത് ”
അർജുന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടുപറ്റി കിടന്നുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു

“എന്ത് ”

“കുന്തം .. ഓപ്പറേഷന്റെ തലേന്ന് ഞാൻ ഉറങ്ങിയെന്നു കരുതി പറഞ്ഞതൊന്നും ഞാൻ കേട്ടില്ലെന്ന് ആണോ വിചാരം മ്മ് ?? എന്നെ  ഒറ്റക്ക് വിടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞതൊക്കെ ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു ”

“അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും ഞാൻ പ്ലാൻ ചെയ്തില്ല തേജു നീ എന്നെ വിട്ടുപോകില്ലെന്ന് അത്രമേൽ ഞാൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു ആ വിശ്വാസം സത്യമാവുകയും ചെയ്തില്ലേ

ദൈവം നമുക്കായി കരുതി വെച്ച ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു അത് നമ്മൾ അത് മറികടന്നില്ലേ cancer നെ നീ പൂർണമായും അതിജീവിച്ചില്ലേ  ”

“ഇനിയും ഇതുപോലെ വല്ലതും കരുതി വെച്ചിട്ടുണ്ടോ ആവോ ”

“ഉണ്ടല്ലോ .. ഇനിയങ്ങോട്ട് നമ്മുടെ രണ്ടാം പ്രണയകാലമാണ് പരീക്ഷങ്ങളും ദുഖങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും സമ്മാനിച്ച ഒന്നാം പ്രണയകാലം കഴിഞ്ഞു ഇനി മത്സരിച്ചു പ്രണയിക്കാനും ആ പ്രണയത്തിന്റെ മാധുര്യം  കൂട്ടാനായി നമുക്കായി കരുതി വെച്ചതെല്ലാം സ്വന്തമാക്കി തല്ലുകൂടാനും വാശികാണിക്കാനും എല്ലാത്തിനുമുപരിയായി ഭ്രാന്തമായി  പ്രണയിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കാനുമായി ദൈവം നമുക്ക് കരുതിവെച്ച രണ്ടാം പ്രണയകാലത്തിന്റെ തുടക്കം ആണ് ഇന്നുമുതൽ ”

അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ പ്രണയസാക്ഷാത്കാരത്തിനായി അവർ ഒന്നായി ചേർന്നു ചുടുചുംബനങ്ങളാൽ തുടങ്ങി  ഒടുക്കം അവളിലൊരു ചെറിയ നോവുണർത്തി അർജുന്റെ പ്രണയം അവളിലേക്കവൻ പകർന്നുനൽകി മിഴികൾ അടച്ചു പൂർണമനസോടെ തേജു ആ പ്രണയം ഏറ്റുവാങ്ങി ഇനി അങ്ങോട്ടേക്ക് അവരുടെ പ്രണയകാലം

അവർ ജീവിക്കട്ടെ വിധിയെപോലും തോൽപ്പിച്ചു അവർ തിരിച്ചുപിടിച്ച പുതിയ ജീവിതത്തിൽ അർജുന്റെ തേജുവായും തേജുവിന്റെ അർജുനായും മതിമറന്നു സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു പ്രണയകാലം അവരെ വരവേൽക്കാനായി കാത്തിരിക്കുന്നു

അവസാനിച്ചു  ❤️❤️❤️❤️

(എന്താ എഴുതേണ്ടതെന്നറിയില്ല അത്രമേൽ എഴുതാൻ കൊതിച്ചതും എന്നാൽ എഴുതാൻ കഴിയാതെ പോയി മാറ്റിവെച്ചിരുന്ന ഒരു കഥയായിരുന്നു ഇത് …. നായിക ഇല്ലാതാവുന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ അവസാനം പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ടോ കഴിഞ്ഞില്ല അത്രേമേൽ പ്രണയിച്ചു സ്വന്തമാക്കിയിട്ടും  വിധി എന്ന വില്ലൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന അങ്ങനെ ഇല്ലാതാവുന്ന എത്രയോ പ്രണയങ്ങൾ ഉണ്ട് ജീവിതത്തിൽ ഇതും ആ കൂട്ടത്തിൽ പെടുത്താൻ മനസ് അനുവദിക്കുന്നില്ല കഥയിലെങ്കിലും പരസപരം പ്രണയിക്കുന്നവർ ഒന്നിക്കട്ടെ എന്നുകരുതി അങ്ങനെയൊരു തീരുമാനം എടുത്തത് ഈ കമന്റ്‌ ബോക്സിലൂടെ കടന്നുവന്ന ഓരോരുത്തരുടെയും അഭിപ്രായങ്ങളെയും മാനിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഞാൻ ആരെയും പിരിച്ചിട്ടില്ലാട്ടോ അപ്പോൾ എല്ലാരും എനിക്കായി രണ്ടുവരി കുറിക്കില്ലേ അപ്പോൾ ബല്യൊരു കമന്റ്‌ ഇട്ടാട്ടെ ഓടിവായോ എല്ലാരും ഞാൻ പോയേക്കുവാണേ 🏃‍♀️🏃‍♀️)

ഒത്തിരി ഇഷ്ടത്തോടെ

✍️ ധ്വനി ❣️

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here