Home Latest എനിക്കെന്റെ ജീവിതം തിരിച്ചു വേണം…. എനിക്കെന്റെ അഭിയേട്ടനെ വേണം… Part – 37

എനിക്കെന്റെ ജീവിതം തിരിച്ചു വേണം…. എനിക്കെന്റെ അഭിയേട്ടനെ വേണം… Part – 37

0

Part – 36 വായിക്കാൻ ഇവിടെ Click ചെയ്യുക.

പ്രണയ തീർത്ഥം 37

രചന : ശിവന്യ

ഗായത്രി…..ഞാനൊരിക്കിലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരാളാണ് മുൻപിൽ നില്ക്കുന്നത്…. മുഖത്തു എന്നത്തേയും പോലെ അഹംങ്കാരവും ദേഷ്യവും ഒന്നുമില്ല…

ശിവന്യ….ഗായത്രി പതുക്കെ വിളിച്ചു… എനിക്ക് ശിവന്യയോട് സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്…നമുക്കല്പം മാറി നിന്നാലോ..

ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി…ആ സംസാരത്തിൽ ആ പഴയ അഹങ്കാരമോ ധാർഷ്ട്യമോ ഒന്നുമില്ല…പകരം ഒരു യാചനയുടെ സ്വരം…

ഞാൻ അവളെയുംകൊണ്ടു കാന്റീനിലേക്കു പോയി…ആളൊഴിഞ്ഞ ആ സ്ഥലത്തു ഇരുന്നു…ലഞ്ച് ടൈം കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ടു വലിയ തിരക്കൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…

ശിവാ…..

ആദ്യമായിട്ടാണ് അവൾ എന്നെ ശിവാ എന്നു വിളിക്കുന്നത്…മിക്കവാറും ശിവന്യ സജീവ് എന്നായിരുന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്…മാക്സിമം ശിവന്യ…അതും വല്ലപ്പോഴും…പക്ഷെ ഇപ്പോൾ അവളെന്നെ ശിവാ എന്നു വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ നോക്കി നിന്നു പോയി…

ശിവാ….ഞാൻ നിന്നോട് ചെയ്തത് ഒരിക്കിലും പൊറുക്കാനും മറക്കാനും കഴിയാത്ത തെറ്റാണ്…എനിക്കതു നന്നായിട്ടറിയാം…അന്നെനിക്ക് അങ്ങനെ ചെയ്യാനെ പറ്റിയുള്ളൂ…എന്റെ പ്രായത്തിന്റെ അറിവില്ലായ്മ ആകാം…പിന്നെ ഞാൻ വളർന്നു വന്ന സാഹചര്യം. … എന്റെ അഹങ്കാരം..വാശി..എല്ലാം കൂടി എന്നെക്കൊണ്ട് അങ്ങനെയെല്ലാം ചെയ്യിപ്പിച്ചു… പിന്നെ ജീവിതം ആണല്ലോ നമ്മളെ ശരിതെറ്റുകൾ പഠിപ്പിക്കുന്നത്…ഇന്നിപ്പോൾ ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റിന്റെ വ്യാപ്തി എനിക്ക് മറ്റാരും പറഞ്ഞു തരാതെ തന്നെ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്…

ശിവാ……നിന്നോടിപ്പോൾ ഒരു യാചനയുമായാണ് ഞാൻ വന്നത്….

എന്താണെന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ അവളെ നോക്കി….

എനിക്കെന്റെ ജീവിതം തിരിച്ചു വേണം…. എനിക്കെന്റെ അഭിയേട്ടനെ വേണം…

എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല ഗായത്രി… ഞാൻ ഇപ്പോൾ എന്തു ചെയ്തതെന്നാണ് നീ പറയുന്നത്…

നീ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല ശിവാ…ചെയ്തത് മുഴുവൻ ഞാനാണ്‌…നിന്നോടും അഭിയേട്ടനോടും…പക്ഷെ അതിനി എനിക്ക് തിരുത്താനും പറ്റില്ല…. നീ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം ..

അഭിയേട്ടനെ ഞാൻ ഒരുപാടൊരുപാട് സ്‌നേഹിക്കുന്നു…ഒരുപക്ഷേ എന്നെക്കാളും…മറ്റാരേക്കാളും…പക്ഷെ ഞാൻ എത്രത്തോളം അഭിയേട്ടനെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ അതിനു ആയിരം മടങ്ങായി അഭിയേട്ടൻ എന്നെ വെറുക്കുകയാണ്… അഭിയേട്ടന്റെ ജീവിതത്തിലോ മനസ്സിലോ എന്തിന്‌ ആ റൂമിൽ പോലും എനിക്കൊരു സ്ഥാനം ഇല്ല…

ഞാൻ എന്തുചെയ്യണമെന്നു ഗായത്രി പറഞ്ഞില്ല…

ശിവാ…അഭിയേട്ടൻ എന്നെ സ്നേഹിക്കണമെങ്കിൽ നിന്നെ മറക്കണം..

അവൾ എന്താണ് പറഞ്ഞുവരുന്നതെന്നറിയാതെ ഞാൻ അവളെ നോക്കി…

ശിവാ….നിന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും അഭിയേട്ടൻ ഉണ്ടോ…. അഭിയേട്ടൻ നിന്റേത് മാത്രമാണെന്ന് നീ ഇപ്പോഴും കരുതുന്നുണ്ടോ….എന്നോട് സത്യം പറയണം…

അവൾ എന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി…

അഭിയേട്ടൻ മാത്രമേയുള്ളൂ എന്നതാണ് സത്യം..പക്ഷെ അത് മറച്ചു വെച്ചല്ലേ പറ്റൂ…

ഗായത്രി…എന്റെ മുൻപിൽ വെച്ചാണ് അഭിയേട്ടൻ നിന്റെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തിയത്…ആ നിമിഷം മുതൽ അഭിയേട്ടൻ നിന്റേത് മാത്രമാണെന്ന് ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിനെ പഠിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു…അതുകൊണ്ടു തന്നെ നിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് യാതൊരു പ്രസക്തിയുമില്ല….

ശിവാ….എനിക്ക് നിന്നെ വിശ്വസിക്കാമല്ലോ അല്ലെ..

തീർച്ചയായും

നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെകിൽ….ആത്മാർത്ഥമായിട്ടാണെങ്കിൽ നിനക്കു മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിച്ചുടെ ശിവാ….

ഗായത്രി……ഞാൻ….. എനിക്കെന്തു പറയണമെന്നറിയതെ നിന്നു പോയി…

ശിവാ….ഞാൻ നിന്റെ കാലു പിടിക്കാം….നീ എതിരൊന്നും പറയരുത്… നീ ഒരു വിവാഹം കഴിച്ചാൽ.. നീ നന്നായി ജീവിച്ചാൽ മാത്രമേ അഭിയേട്ടനു എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റുകയുള്ളു….എനിക്ക് വേണ്ടി…. അഭിയേട്ടനു വേണ്ടി… നിന്റെ അഭിയേട്ടനോടുള്ള സ്നേഹം സത്യമായിരുന്നെങ്കിൽ നീ ഇതു സമ്മതിക്കണം…അതും പറഞ്ഞൂ അവളെന്റെ കാലു പിടിക്കാനായി കുനിഞ്ഞു…

ഗായത്രി….വേണ്ട… എനിക്ക് സമ്മതമാണ്….പക്ഷെ എനിക്ക് കുറച്ചു സമയം വേണം….

അതുകേട്ടതും അവളെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഉറക്കെ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു…അതിനിടയിൽ ക്ഷമ പറഞ്ഞുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു…

ആളുകൾ ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു… ഞാൻ അവളെയും കൊണ്ടു കാറിനു അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടു പോയി…

കാറിൽ അവളുടെ അമ്മ ഉണ്ടായിരുന്നു…

അവൾ കാറിൽ കയറി പിന്നെയും കരയുകയാണെന്നു തോന്നി….

ശിവാ….ഗായത്രിയുടെ അമ്മയാണ്

മോളേ …. നീ ക്ഷമിക്കണം..

അന്ന് ഞാൻ അച്ഛനോടും മോളോടും ആകുന്നത് പറഞ്ഞതാണ്… നമുക്കിതു വേണ്ടാന്ന്….

അച്ഛന്റെ മകൾ അല്ലെ അവൾ…കേട്ടില്ല.. ഇന്നു അവളുടെ അച്ഛൻ അറിയാതെയാണ് ഞങ്ങൾ ഇവിടേയ്ക്ക വന്നത്… അവളുടെ അച്ഛൻ അറിഞ്ഞാൽ മോളെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യും…അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ വീണ്ടും നഷ്ട്ടം എന്റെ മോൾക്കാണ്… അവളുടെ ജീവിതം ആയിരിക്കും നശിക്കുന്നത്…മോൾക്ക്‌ എന്തെങ്കിലും പറ്റിയാൽ ഒരുപക്ഷെ അഭി എന്റെ മകളെയും കൊല്ലും…അവനതു ഒരിക്കലും സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല..

പിന്നെ…മോളേ …പറയുന്നത് ദ്രോഹം ആണെന്ന് അറിയാം…എങ്കിലും ചോദിക്കുവാ..സ്വന്തം കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി ഒരമ്മയുടെ സ്വാർത്ഥ ആണെന്ന് കരുതി മോള് ക്ഷമിക്കണം…….

അവർ ഇരു നിമിഷം നിർത്തി …എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു….

മോൾക്ക്‌ ആരോടും അപ്പുവിനോട് പോലും ഒരു കോണ്ടാക്റ്റും ഇല്ലാതെ ഈ നാട് വിട്ടു പോകാൻ പറ്റുമോ….എന്നേയ്ക്കുമായി…

അതും പറഞ്ഞു എന്റെ മുഖത്തു പോലും നോക്കാതെ അവർ പെട്ടന്ന് ആ കാറിൽ കയറി പോയി…

ഞാൻ അവരുടെ കാർ കണ്ണിൽ നിന്നും മറയുവോളം തരിച്ചു നിന്നു പോയി…

അന്നൊരു മൂഡ്‌ തോന്നിയില്ല….മനസ്സു മുഴുവൻ കലങ്ങി മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് പോലെ….ലീവു പറഞ്ഞു വീട്ടിൽ പോയി…റൂമിൽ കയറി ഡോർ അടച്ചു…

ആരും ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല…പക്ഷെ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ കാർത്തിക് വന്നു വിളിച്ചു…’അമ്മ വരാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകണം….

ഞാൻ ഡോർ തുറന്നു…

പുറത്തേക്ക് പോകാൻ റെഡിയായി നിൽക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടു അവർ അമ്പരന്ന് നോക്കി…

കാർത്തി….എന്റെ കൂടെ ഒരു സ്ഥലം വരെ വരുമോ…

എവിടെയാ…

നിനക്കു വരാൻ പറ്റുമോ…അതു പറ…

വരാം….

ഞങ്ങൾ കാറിൽ കയറി….

എങ്ങോട്ടാ….

ബീച്ചിൽ പോകണം…

ഞാൻ സീറ്റിൽ കണ്ണടച്ചു കിടന്നു…കാർത്തി എന്തൊക്കെയോ ചോദിച്ചിരുന്നു…ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…അതാവണം അവൻ പിന്നെയൊന്ന

അതാവണം അവൻ പിന്നെയൊന്നും ചോദിച്ചില്ല…

ബീച്ച് എത്തി…ഇറങ്ങുന്നില്ലേ…ആരെയെങ്കിലും കാണാൻ ഉണ്ടോ…ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ മതിയോ..
ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അവൻ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു…

കാർത്തി ഇറങ്ങു….എനിക്ക് നിന്നോടാണ് സംസാരിക്കാൻ ഉള്ളത്….

ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി….ഞാൻ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…കർത്തിയുടെ മുഖത്തു ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞിരുന്നു…

കാർത്തി……. എനിക്കൊരു വിവാഹം കഴിക്കണം…പക്ഷെ അത് നീ വേണ്ട….

അവൻ ഞാൻ പറഞ്ഞത് വിശ്വസിക്കാനാകാതെ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു…

ശിവാ….നീ പറയുന്നത് സത്യം ആന്നോ…

അതെ….

പെട്ടന്ന് ഇങ്ങനെ തോന്നാനുള്ള കാരണം….

ഒന്നുമില്ല….തോന്നി…

നിന്നെ ആരെങ്കിലും കാണാൻ വന്നിരുന്നോ..

ഇല്ല…

അഭിയുടെ അമ്മാവൻ വന്നു കാണും…ആരെ കൊല്ലുമെന്നാണ് ഇപ്രാവശ്യം പറഞ്ഞത്….

അയാൾ വന്നില്ല… വന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷെ ഞാൻ അയാളെ കൊന്നു പോയേനെ…

പിന്നെ ആരാണ് വന്നത്…

ഗായത്രിയും അമ്മയും വന്നിരുന്നു ..കാലു പിടിച്ചു കരഞ്ഞു…

അപ്പോൾ അഭിക്കു വേണ്ടി.അയാളുടെ സമാധാനത്തോട് കൂടിയുള്ള ജീവിതത്തിനു വേണ്ടി നീ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു..അതല്ലേ സത്യം….

ഞാൻ ഒന്നുംമിണ്ടാതെ നിന്നു…

ശരി…അപ്പോൾ ഞാൻ വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞതിന്റെ കാര്യം…

അല്ല….കാർത്തി…എനിക്കു അഭിയേട്ടനെ അല്ലാതെ മറ്റാരെയും സ്നേഹിക്കാനാകില്ല…നിന്നെ എനിക്കിഷ്ടമാണ്.. ഇതൊരു വെറും ഡമ്മി കല്യാണം മാത്രമാണ്‌…അതുകൊണ്ടാണ് നീ വേണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത്…ഞാൻ നിനക്കു യോജിച്ച പെണ്ണല്ല കാർത്തിക്….

ശിവാ …. ഒരുപക്ഷേ അഭി നിന്നെ സ്നേഹിച്ച അത്രയും ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ടാകില്ല….അതു സത്യമാണ്..പക്ഷെ US യിൽ പോകുന്നതിനു മുൻപേ കല്യാണം വേണമെന്ന് സ്വാമിയും മറ്റുള്ളവരും നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ വന്ന ഒരേ ഒരു മുഖം എന്റെ ഈ പഴയ കളി കൂട്ടുകാരിയുടേത് മാത്രമാണ്…. അതുകൊണ്ടാണ് അന്ന് ഞാൻ ആ നാട്ടിൽ വന്നത്…നിന്നെ കണ്ടു ചോദിക്കാൻ…നിന്റെ അച്ഛനോട് സമ്മതം വാങ്ങാൻ. .പക്ഷെ നീ സ്നേഹിച്ചയാളെ വിവാഹം കഴിക്കുകയാണെന്നു കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ തകർന്നു പോയി…
പിന്നെ പല അവസരങ്ങളിൽ ദൈവമായിട്ടു നിന്നെ എന്റെ മുൻപിൽ കൊണ്ടുവന്നു തന്നു…

ഇനി നമുക്ക് അങ്ങനെ അങ്ങു അഭിനയിച്ചു തകർക്കാം… നീ മറിച്ചൊന്നും പറയണ്ട…എല്ലാവർക്കും സന്തോഷമാകട്ടെ….

വേണ്ട.. ഞാൻ നിനക്കു ഒരിക്കിലും ചേരില്ല…അഭിയേട്ടന്റെ സ്ഥാനത്തു എനിക്കാരെയും കാണാൻ പറ്റില്ല…

ശിവാ….മതി…ഇനി ഞാൻ തീരുമാനം എടുക്കും..

പിന്നീടെല്ലാം വേഗത്തിൽ ആയിരുന്നു….വിവാഹം തീരുമാനിച്ചു…ആശ്രമത്തിൽ വെച്ചായിരുന്നു…ആരെയും വിളിച്ചില്ല…വധുവിന്റെ കൂടെ അച്ഛനും അമ്മയും അങ്ങളയും മാത്രമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്…

വിവാഹം കഴിഞ്ഞു അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ ഞങ്ങൾ USAയിലേക്കും പറന്നു..

അവിടെ ചെന്ന് കുറച്ചു മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും സിദ്ധുവിനെയും കൊണ്ടു പോയി…അവനവിടെ പഠിക്കാൻ വരെയുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ കിട്ടി..

അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ മാസങ്ങൾ വർഷങ്ങൾ ഓരോന്നായി കടന്നു പോയി…..ഞാൻ നാട്ടിൽ നിന്നും പോയിട്ടു 6 വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു……പിന്നീടൊരിക്കിലും തിരിച്ചു വരാൻ തോന്നിയിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം….

ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ വന്നു…സിദ്ധു വലിയ കുട്ടിയായി… എന്ജിനീറിങ്ങിന് പഠിക്കുന്നു…കാർത്തിക് ഇന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കാർഡിയാക് സർജൻ ആണ്… ഞാൻ ഗൈനോകോളജിസ്റ് ….. ജീവിതം അങ്ങനെ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു.

🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟

ഇന്ന് patients കുറവായിരുന്നു…അതുകൊണ്ടു തന്നെ op നേരത്തെ കഴിഞ്ഞു…അപ്പോഴാണ്‌ അമ്മയുടെ ഫോൺ വന്നത്….

ശിവാ. …. നീ ഫ്രീ ആന്നോ….

എന്താ അമ്മാ….

ലച്ചുമോള് ഇവിടെ വഴക്കാണ്…നീ അവളെ ബീച്ചിൽ കൊണ്ടുപോകാമെന്നു പറഞ്ഞിരുന്നോ…

ശരിയാണ്…..ശോ….മറന്നു പോയി…
അമ്മ അവളെ റെഡിയാക്കി നിർത്തൂ…ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം…..

ശരി…. നീ വേഗം വാ ….

എന്തെങ്കിലും എമർജൻസി ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞു ഞാൻ വേഗം തന്നെ ഇറങ്ങി……

കർത്തിക്കിന്റെ കാബിനിൽ നല്ല തിരക്കാണ്…പറയാൻ ഒന്നും നിന്നില്ല…ഇപ്പോൾ തന്നെ ലേറ്റ് ആയി…ഇനി ലേറ്റയാൽ ലച്ചുമോള് ശരിയാക്കും…

വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ‘അമ്മ അവളുമായി പുറത്തു ഇറങ്ങി നിൽപ്പുണ്ട്…

മുഖം വീർത്തു കെട്ടി ഇരിക്കുന്നുണ്ട്…

പൊന്നേ…ലച്ചുട്ടാ….

ശിവ എന്നോട് മിണ്ടണ്ട….ഇപ്പോൾ sun പോകും…. I will not get time to play….അവള് നല്ല ദേഷ്യത്തിലാണ്…അവക്ക് ദേഷ്യം വന്നാൽ പിന്നെ ശിവാ എന്നു മാത്രമേ വിളിക്കു

ചക്കരേ….വേഗം കയറു….അല്ലെങ്കിൽ ഇനിയും ലറ്റ് ആകും….

അവൾ കയറി….പക്ഷെ മുഖം അപ്പോഴും വീർത്തു തന്നെ ഇരുന്നു….

അവൾക്കു 3 വയസ്സു കഴിഞ്ഞു… നല്ല വാശിയും ദേഷ്യവും ഒക്കെയാണ്…അപ്പൂപ്പനും അമ്മുമ്മയും മാമനും കൂടി കൊഞ്ചിച്ചു വഷളാക്കിയെന്നാണ് കാർത്തിക് പറയുന്നത്…അതാണ് സത്യം…

കുറേ നേരം അവളുടെ കൂടെ തിരയിൽ കളിച്ചു….പിന്നെ അവൾ മണ്ണിൽ എന്തൊക്കെയോ ഉണ്ടാക്കികൊണ്ടിരുന്നു …

അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഞങ്ങളുടെ മുൻപിൽ ഇരിക്കുന്ന കപ്പിൽസിനെ ശ്രദ്ധിച്ചത്….രണ്ടാളും നല്ല റൊമാന്റിക് മൂഡിൽ ആണ്…പരിസരം പോലും മറന്നിരിക്കുകയാണെന്നു തോന്നുന്നു….

അപ്പോഴാണ് പെട്ടന്ന് ലച്ചുമോൾ ബോൾ എടുത്തു എറിഞ്ഞത്….അതു കൃത്യമായി അവരുടെ ദേഹത്തു വീണു….ബോൾ വീണത് കൊണ്ടാകണം അവർ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി…..അപ്പോഴേക്കും മോള് സോറി പറഞ്ഞുകൊണ്ടു ബോളിന് വേണ്ടി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി ചെന്നു…

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ആളെ കണ്ടു എന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതിയെ മന്ത്രിച്ചു….

ഗായത്രി…..

അടുത്ത നിമിഷം എന്റെ ലച്ചു മോളേ പോലും നോക്കാതെ ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി ചെന്നു…

എന്നെ കണ്ടതും അവളും പകച്ചു നിന്നു ..

ഞാൻ ഓടിച്ചെന്നു അവളുടെ ഡ്രെസ്സിനു കുത്തിപ്പിടിച്ചു….

ഡി….ഇതാരാടി….നിന്റെ കൂടെ…

ഇവിടെ….എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും നീ പറിച്ചെടുത്തു കൊണ്ടുപോയ എന്റെ അഭിയേട്ടൻ എവിടെ. .

ഞാൻ ഒരു ഭ്രാന്തിയെ പോലെ അലറുകയായിരുന്നു….

എന്റെ മുഖത്തു നോക്കാതെ കുറ്റവാളിയെ പോലെ തല കുനിച്ചു നിന്ന അവളുടെ മുഖത്തു ഞാൻ മാറി മാറി അടിച്ചു…….

തുടരും…

,😍😍 ഒരിക്കിലും എഴുതണമെന്നു വിചാരിച്ചതല്ല…ഒരു സ്റ്റോറി എഴുതാനുള്ള കഴിവ് ഉണ്ടായിട്ടല്ല…പക്ഷെ വായിച്ചു വായിച്ചു എഴുതാൻ കൊതിയായി…
അങ്ങനെ start ചെയ്തതാണ്…പക്ഷെ ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായി ഇതേനിക്കു പറ്റിയ പണി അല്ലെന്നു…അടുത്ത പാർട്ടിൽ ഞാൻ എന്റെ സ്റ്റോറി അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്…sorry all…..😍😍

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here