Home Latest കാന്റീനിന് വെളിയിൽ നിന്ന് അവർ രണ്ട് പേരും സംസാരിക്കുന്നത് കൺകെ കിഷോറിനു വീണ്ടും ദേഷ്യം വന്നു...

കാന്റീനിന് വെളിയിൽ നിന്ന് അവർ രണ്ട് പേരും സംസാരിക്കുന്നത് കൺകെ കിഷോറിനു വീണ്ടും ദേഷ്യം വന്നു അയാൾ അസ്വസ്ഥതയോടെ… Part – 2

0

Part – 1 വായിക്കാൻ ഇവിടെ Click ചെയ്യുക.

രചന – ലക്ഷിത

കാളിന്ദി Part – 2

അയാൾ അടുത്ത് വന്നു നിന്ന്കാളിന്ദിയോട് ചോദിച്ചു
“മിസ്സിന് ഈ അവർ ഫ്രീ ആണോ”
ശബ്ദം പരമാവധി സൗമ്യമാക്കാൻ ശ്രെദ്ദിച്ചുകൊണ്ടാണ് അയാൾ അത് ചോദിച്ചത് കല്ലുവും അനന്ദുവും ഒരുമിച്ചു അയാളെനോക്കി കാളിന്ദി ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു
“അതേ സർ അടുത്ത അവറും ഫ്രീയാ എന്താ സർ ”

കല്ലുവിന്റെ കവിളിൽ നുണക്കുഴി വിരിയിച്ച ചിരി അയാളുടെ മനസ്സിൽ കുളിർമ്മ നിറച്ചു
“അത്… അത് എനിക്ക് ഇന്ന് കുറച്ചു നേരത്തെ പോണം അപ്പൊ അടുത്ത അവർ മിസ്സ് എടുക്കോന്ന് ”
“ഓഹ് അതിനെന്താ എടുക്കാം ”
“താങ്ക്സ് കേട്ടോ ”
അയാൾ കല്ലുവിനെ നോക്കി മനോഹരമായി ചിരിച്ചു അവൾ തിരിച്ചും
“ഇതാരാ ഫ്രണ്ടാ ”
അയാൾ അനന്ദുവിന് നേർക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു
‘ഏയ്‌ അല്ല എന്റെ കസിനാ
അനന്ദു ഏട്ടാ ഇതു കിഷോർ സർ ഞങ്ങൾ ഒരേ ഡിപ്പാർട്മെന്റാ ”
കാളിന്ദി അനന്ദുവിന് കിഷോറിനെ പരിചയപ്പെടുത്തി
“ഹലോ സർ ”
അനന്ദു ഷേക്ക്‌ ഹാൻഡിനു ആയി കിഷോറിന് നേർക്കു കൈ നീട്ടി തിരികെ കിഷോറും
“സിസ്റ്റർന്റെ മാര്യേജ് ഇൻവിറ്റേഷൻ ലെറ്ററും കൊണ്ട് വന്നതാ ”
“ഓഹ് അങ്ങനെ മിസ്സ്‌ ക്ലാസിനുള്ള ടൈം ആകാറായി”
കിഷോർ കയ്യില വാച്ചിൽ തൊട്ട് കാണിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ ഓർമിപ്പിച്ചു അവൾ ചിരിയോടെ തലകുലുക്കി എഴുന്നേറ്റു
“പോട്ടേ അനന്ദുവേട്ടാ ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ട് ”
സമ്മതം എന്ന രീതിയിൽ ചിരിയോടെ അവൻ തലയാട്ടികൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റ്
“ശെരി എന്നാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ ”
അവർ രണ്ടു പേരും ഒരുമിച്ചു കാന്റീനിനു വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി
“വെള്ളിയാഴ്ച കൊണ്ട് പോകാൻ ഞാൻ വരണോ ”

”വേണ്ട അവിടെ തിരക്കായിരിക്കില്ലേ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ വിളിക്കാൻ വന്നാ മതി”
“ഉം ശെരി ”

കാന്റീനിന് വെളിയിൽ നിന്ന് അവർ രണ്ട് പേരും സംസാരിക്കുന്നത് കൺകെ കിഷോറിനു വീണ്ടും ദേഷ്യം വന്നു അയാൾ അസ്വസ്ഥതയോടെ കൈകൾ തിരുമി കാവേരിയും അനന്ദുവും കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു നിന്ന ശേഷം യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു കമ്പസിനു ഉള്ളിൽ കൂടി ഉള്ള റോഡിലൂടെ കുറച്ചു മുന്നോട്ട് പോയി റോഡ് ക്രോസ്സ് ചെയ്തു മെയിൻ ബ്ലോക്ക്‌ കെട്ടിടങ്ങൾ ഇരിക്കുന്ന ഗ്രാണ്ടിലേക്കുള്ള പടികൾ കയറി അവളെ കാണാതാവുവോളം ചുണ്ടിലൂറിയ ഒരു ചിരിയുമായി അനന്ദു അവളെ നോക്കി നിന്നു പിന്നെ തിരിഞ്ഞു മെയിൻ എന്ടറൻസിലേക്ക് നടന്നു രണ്ടു പേരും പിരിഞ്ഞു പോകുന്നത് കണ്ട് ആശ്വാസത്തോടെ കിഷോർ നെടുവീർപ്പിട്ടു
“പറഞ്ഞു വിട്ടപ്പോ സമാധാനം ആയല്ലേ?”
കിഷോർ തിരിഞ്ഞു നോക്കി അരുൺ ഒരു പുച്ഛഭാവത്തോടെ അവനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു അരുണും കിഷോറും ഒരേ നാട്ടുകാരും ഒരുമിച്ചു പഠിച്ചവരും ആണ് ഇപ്പോൾ ഒരുമിച്ചു ജോലി ചെയ്യുന്നു കിഷോർ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കാട്ടി
“നാണമില്ലല്ലോടാ ഇത്രേം പ്രായം ആയില്ലേ അതിന്റെ മെച്ചൂരിറ്റി എങ്കിലും കാണിക്കണ്ടേ ”
കിഷോർ അതിനും മറുപടി എന്നോണം താടി ഉഴിഞ്ഞു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പോയ വഴിയേ നോക്കി നിന്നു

“ഓഹ് വീണ്ടും നോക്കി നിൽക്കുവാ നീ ഇങ്ങനെ നോക്കി നോക്കി നിൽക്കാതെ കുടുംമ്പക്കാരും ആയിട്ട് ചെന്ന് ആലോചിക്കാൻ നോക്ക് ”
“മ്മ് ”
“ഇപ്പൊ പോയവൻ നിനക്ക് പാരയാകും ഇൻവിറ്റേഷൻ ലെറ്റർ കൊടുക്കാൻ മാത്രം
ഇത്രേം ദൂരം വരുകാന്ന് വെച്ചാൽ ”
“ഉം ബിസ്സിനെസ്സുകാരൻ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു എന്തേലും ആവശ്യത്തിന് ഇവിടെ വരെ വരേണ്ടി വന്നതായിരിക്കും ”

“അങ്ങനെ ഒക്കെ ആലോചിച് സമാധാനിക്കാം ”
അരുൺ അതും പറഞ്ഞു കിഷോറിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൻ ഇപ്പോഴും കല്ലു പോയ വഴി നോക്കി നിൽക്കുവാണ്

” മ്മ് നീ ഇങ്ങനെ നിക്കേ ഉള്ളു വല്ല ചെക്കന്മാരും കൊണ്ട് പോയിട്ട് വിരഹഗാനം പാടാം നിനക്ക് ”
അരുൺ അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അവനെ കടന്നു പോയി അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അങ്ങനെ സംഭവിക്കോ എന്ന് ഒരു വേള കിഷോർ ചിന്തിച്ചു അങ്ങനെ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു തലകുലുക്കി

“നീ ആരെയൊക്കെ ക്ഷണിച്ചു”
എന്നത്തേയും പോലെ വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്നു ഓരോ കപ്പ്‌ കോഫിയും മായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു സ്വാതി കല്ലുവും
“പ്രിൻസിപ്പാളിനെയും വിപിയെയും പിന്നെ ഓഫീസ് സൂപ്രണ്ടിനെയും അവരാരും വരാൻ സാധ്യത ഇല്ല എന്നാലും പറയണോല്ലോ”
“ഉം”
സ്വാതി കോഫി ഒന്ന് മൊത്തി കൊണ്ടു മൂളി
“പിന്നെ നമ്മുടെ ഡിപ്പാർട്നെന്റിലെ എല്ലാവരേം ഇനി അധികം ദിവസം ഇല്ലല്ലോ”
‘ഉം അതും ശെരിയാ
അതെന്താ കാളിപെണ്ണേ ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ എടുപ്പിടിന്ന് ഒരു കല്യാണം
സാദാരണ ഇരട്ടപെൺകുട്ടികളുടെ ഒക്കെ കല്യാണം ഒരുമിച്ചു അല്ലേ നടത്തുക”
“ഓഹ്..അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല അവൾടെ ചെക്കന് പുറത്തു പോകാൻ ഉള്ള ചാൻസ് വന്നിട്ട് ഉണ്ടെന്നാ പറയുന്നേ പോയി ലീവ് ഒക്കെ കിട്ടാൻ മൂന്നു വർഷം എങ്കിലും ആകും അപ്പൊ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു പോകാംന്ന്”

“ഓഹ് ലീവ് ഒക്കെ കിട്ടി ആളു നാട്ടിൽ വരുന്നതിനു മുന്നേ പെണ്ണിനെ വേറേ കെട്ടിച്ചാലൊന്ന് ടെൻഷൻ അപ്പൊ ലവ് മാര്യേജാ അല്ലേ?”
സ്വാതി ആകാംഷയോടെ കല്ലുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നു ഇരുന്നു
“ഉം ഒരുമിച്ചു വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നതാ ഒരേ കോളേജിൽ പഠിച്ചതാ എന്നൊക്കെയാ അറിഞ്ഞേ”
“നിനക്ക് ആളിനെ അറിയില്ലേ”
“ഇല്ല”
“നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു ഒരു കോളേജിൽ അല്ലേ പഠിച്ചത് എന്നിട്ട് നിനക്കറിയില്ലേ?”
“അവൾ കോളേജിൽ എല്ലാവരോടും നല്ല ഫ്രണ്ട്‌ലി ആയിരുന്നു അല്ലാതെ അഫെയർ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ചിലപ്പോ ഒരുമിച്ചു വർക്ക്‌ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആയിരിക്കും തമ്മിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു ഇഷ്ടം തോന്നി തുടങ്ങിയെ”
“ഉം അങ്ങേനേം ആവാം നീ ചോദിച്ചില്ലേ ആരാ എന്താന്ന് ഒക്കെ”
“ചോദിച്ചു പറഞ്ഞില്ല”

“അതെന്താ കാളിപെണ്ണേ അങ്ങനെ?”
“ഞങ്ങൾ ഇരട്ടകളാണെങ്കിലും കാണാനും വ്യത്സ്തമാണ് സ്വഭാവവും വ്യത്യസ്തമാണ് കാഴ്ച്ചയിൽ ചെറിയൊരു സാമ്യം എങ്കിലും ഉണ്ട് പക്ഷേ സ്വഭാവത്തിൽ അതില്ല’
“അതങ്ങനെ അല്ലേ സിനിമകളിലും കഥകളിലും ഒക്കെ ‘
സ്വാതി ഇന്റെരെസ്റ്റിംഗ് ആയ ഒരു കഥ കേൾക്കാൻ ഇരിക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ കല്ലുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു
“ഓഹ് അങ്ങനെ അല്ല അവൾക്ക് അവൾക്ക്…. എന്തങ്കിലും കാര്യത്തിൽ ആരോടെങ്കിലും ദേഷ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ ആ ഇറിറ്റേഷൻ തീരും വരെ അവൾ തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനും എല്ലാം എല്ലാവരോടും ദേഷ്യപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കും അങ്ങനെ ഉള്ള ഒരു ദിവസം ആയിരുന്നു ഞാൻ അവളോട് അവൾടെ ചെക്കന്റെ കാര്യം ചോദിച്ചേ”
“അവൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടോ ”
“ഉം ഏതാണ്ടൊക്കെയോ പറഞ്ഞു എനിക്ക് ഒന്നും മനസിലായില്ല പിന്നെ ഒട്ട് ചോദിക്കാനും തോന്നിയില്ല ”
സ്വാതി അത് കേട്ട് ചിരിച്ചു കല്ലുവിനു ദേഷ്യം വന്നു അവൾ സ്വാതിയെ ശാസനയോടെ നോക്കി

“ഓക്കേ ചിരിക്കുന്നില്ല നിനക്ക് വേറെ ആരോടെങ്കിലും ചോദിക്കാമായിരുന്നില്ലേ അമ്മയോടോ ചേച്ചിയോടോ ഒക്കെ”
“അവരോടൊക്കെ ചോദിച്ചു അവരിൽ നിന്നു കിട്ടിയ വിവരങ്ങൾ ആണ് നിന്നോടു പറഞ്ഞത്”
“ഫോട്ടോ ഒന്നും കണ്ടില്ലേ”
” ഇല്ല ഇനി ഇപ്പൊ കല്യാണത്തിന് കാണാം അതിലും ഒരു ത്രിൽ”
” മ്മ് ശെരി ശെരി ഒരു ലവ് സ്റ്റോറി കേൾക്കാം എന്ന് വെച്ചു ആകാംഷയോടെ വന്നതാ യോഗമിലാ…”

സ്വാതി ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ട് കൊണ്ട് സ്വയം പറഞ്ഞു അവൾ വീണ്ടും ഫോൺ എടുത്തു തോണ്ടാൻ തുടങ്ങി. സ്വാതി ഫോണിൽ ബിസി ആയത് കണ്ടപ്പോൾ കല്ലുവും ഫോൺ എടുത്ത് ഫബിയിലും വാട്സ്ആപ്പിലും ഇൻസ്റ്റയിലും എല്ലാം ഒന്ന് കറങ്ങി നടന്ന ശേഷം കിച്ചുവേട്ടൻ എന്ന നമ്പറിലേക്ക് കാൾ ചെയ്തു പതിവ് മറുപടിയോടെ കാൾ കട്ട്‌ ആയി കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി ഇത് തന്നെ ആണ് കേൾക്കുന്നത് എങ്കിലും എന്തോ ആ നിമിഷം അവൾക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമം വന്നു കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു സ്വാതി യുടെ ശ്രദ്ധ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് ഫോണിൽ നിന്നും മാറിയപ്പോഴാണ് നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളു മായി ഫോണിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന കല്ലുവിനെ കണ്ടത് സ്വാതി അവളുടെ ഫോൺ മാറ്റി വെച്ചു കല്ലുവിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി

“എന്താടി?”
കല്ലു ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി സ്വാതി അവളുടെ ഫോൺ വാങ്ങി നോക്കി
“നീ വീണ്ടും വിളിച്ചു നോക്കി അല്ലേ ”
കല്ലു മുഖം കുനിച്ചു
“നീ ഇത്രക്ക് മണ്ടി ആണോ കൊച്ചേ അവൻ നിന്നെ നല്ല അസലായിട്ട് തേച്ചു മടക്കിയതാന്ന് ഇപ്പോഴും നിനക്ക് മനസിലായിട്ടില്ലേ ”
കല്ലു നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി സ്വാതിയെ ദേഷ്യത്തിൽ നോക്കി.
” നീ നോക്കി പേടിപ്പിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട ഞാൻ പറഞ്ഞതാണ് സത്യം നിനക്ക് വീട്ടിൽ കല്യാണം ആലോചിക്കുന്നുന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞതിന് ശേഷം ആണ് അവൻ നിന്നെ ഒഴുവാക്കി തുടങ്ങിയത് ഇത് നീ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ആണ് അല്ലെ ”
സ്വാതി വെല്ലുവിളിക്കും പോലെ കല്ലുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൾ മുഖം താഴ്ത്തി ഇരുന്നു
“”ഡി അവനു നീ ഒരു തമാശയായിരുന്നു അത് നീ മനസിലാക്ക്. നിനക്ക് എന്നെ ഇന്ന് വേണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് നിന്നെ ഇന്നലെ വേണ്ട എന്ന് ചിന്തിക്കു കൊച്ചേ എന്നിട്ട് ആ പിശാശ്നെ മനസ്സിൽ നിന്നു തൂക്കി എടുത്തു വെളിയിൽ കള എന്നിട്ട് ഹാപ്പി ആയി ഇരിക്കാൻ നോക്ക്.അല്ലാതെ,ഇനി ഒരിക്കലും പ്രവർത്തിക്കാൻ യാതൊരു സാധ്യത ഇല്ലാത്ത അവന്റെ നമ്പറിലേക്ക് എന്നും വിളിച്ചു നോക്കി വിഷമിച്ചിരിക്കാതെ “.
സ്വാതിയുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കെ അവൾക്ക് തന്നോട് തന്നെ ദേഷ്യം തോന്നി അനുസരണ ഇല്ലാതെ നിറഞൊഴുകുന്ന കണ്ണുകൾ വാശിയോടെ തുടച്ചു കൊണ്ട് അവൾ എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു സ്വാതി വീണ്ടും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടു അവളുടെ പിന്നാലെ പോയി കല്ലു ബെഡ് റൂമിൽ കയറി കതകടച്ചു അടഞ്ഞ വാതിലിനു മുന്നിൽ കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ നിന്ന ശേഷം സ്വാതി പിൻവാങ്ങി
കല്ലു കട്ടിലേക്കു കിടന്നു മനസ്സിൽ സ്വാതിയുടെ വാക്കുകൾ വീണ്ടും മുഴങ്ങി കേട്ടു അവൾ കണ്ണുകൾ മുറുകെ അടച്ചു.

“പൊന്നു ഇപ്പൊ കണ്ണ് തുറക്ക് ” ഞാൻ കണ്ണുകൾ ചിമ്മി തുറന്നു വൈലറ്റ് നിറത്തിലുള്ള ഒരു സമ്മാനപ്പൊതി
” ഹാപ്പി ബര്ത്ഡേ മൈ ലവ് ”
പ്രണയാതുരമായ ഒരു നോട്ടത്തോടെ കിച്ചു വേട്ടൻ സന്തോഷം കൊണ്ടു ഉള്ളു നിറഞ്ഞു വാക്കുകൾ ഇല്ലാതെ നിന്നു
“ഇതെങ്ങനെ….. എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു ”
അത്ഭുതത്തോടെ ഞാൻ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി ആ പൂച്ചകണ്ണുകൾ തന്റെ നേർക്കൊന്നു ചിമ്മി കാണിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു കുസൃതി ചിരിയോടെ എന്റെ വലത്തേ കൈ പിടിച്ചു നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു വെച്ചു കിച്ചുവേട്ടന്റ ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു ആ ഹൃദയമിടിപ്പ് തൊട്ടറിഞ്ഞു കൊണ്ടു ആ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി നിന്നു.എന്റെ ലോകം മുഴുവൻ ആ കണ്ണുകൾ മാത്രമാവുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു

കല്ലുവിന് ശ്വാസം മുട്ടുന്ന പോലെ തോന്നി അവൾ കണ്ണുകൾ വലിച്ചു തുറന്നു. എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു. ആകെ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ ആകാത്ത അസ്വസ്ഥത. സ്വാതി പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ ഒഴുവാക്കിയതാണോ ആണെങ്കിൽ എന്തിനു കിച്ചുവേട്ടന്റെ സ്നേഹം ഒരിക്കലും ഒരു അഭിനയം ആയിരുന്നില്ല പിന്നെ എന്ത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇങ്ങനെ ഒഴുവാക്കുന്നു. അവൾ വീണ്ടും കണ്ണുകൾ അടച്ചു കട്ടിലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു

ഫ്രഷേഴ്‌സിനുള്ള റാഗിങ്ങ് കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അവസാനിച്ചതിനും മാസങ്ങൾക്കു ശേഷം ആണ് ഞാനും കിട്ടും അടങ്ങുന്ന അഞ്ചംഗ സംഘത്തെ ഒരു സീനിയർ സുന്ദരൻ പിന്തുടരുന്നു എന്ന് ശ്രദ്ദിച്ചത്. വെളുത്തു മെലിഞ്ഞ് കൊലൻ തലമുടികളും പൂച്ച കണ്ണുകളും ഉള്ള ആ സുന്ദരൻ ഞങ്ങളിൽ ആരെ ആണ് നോക്കുന്നത് എന്ന് കുറച്ചു കാലം വരെ ആർക്കും മനസിലായിരുന്നില്ല എല്ലാവരും ചെറിയ തോതിൽ ആ സുന്ദരന്റെ നോട്ടത്തിൽഎന്തൊക്കെയോ പ്രതീക്ഷിച്ചു അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി ഒരു മഴയുള്ള ദിവസം ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന് ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകാൻ ഒരു നിർവാഹവും ഇല്ലാതെ നിൽക്കുകയിരുന്നു ഞാനും മീരയും അപ്പോൾ ഒരു കുടയുമായി മുന്നിൽ സീനിയർ സുന്ദരൻ
“വാ ക്ലാസ്സിൽ കൊണ്ടാക്കാം”
എന്റെ നേർക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു ഇതെന്താ സംഭവം എന്ന മട്ടിൽ ഞെട്ടി ഞാനും മീരയും അന്തിച്ചു നിന്നു ഇത് സത്യമാണോ സ്വപ്നമാണോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു നിൽക്കുന്ന സമയത്തു വീണ്ടും ആ ഗാനഗംഭീര ശബ്ദം
“വാ ”

ഉടൻ തന്നെ ഇല്ല എന്നു തല വെട്ടിച്ചു ഒരു ധൈര്യത്തിന് എന്നോണം അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന മീരയുടെ കയ്യിൽ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു അതിന് മുന്നേ എന്റെ കയ്യിൽ ബലമായി പിടിച്ചു വലിച്ചു കുടയിലേക്ക് കയറ്റികഴിഞ്ഞിരുന്നു അയാൾ. കോരി ചൊരിയുന്ന മഴയത്തു ആ കുടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി മാറാനും പറ്റിയില്ല. മുഖത്തു നോക്കാൻ പോലും പേടിച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി അയാൾ പറഞ്ഞു
“വാ നടക്ക് ”

അവിടുന്ന് ക്ലാസ്സ്‌ വരെ നടുക്കുന്നതിനിടയിലാണ് അയാൾ തന്റെ പ്രണയം പങ്കു വെച്ചത് തിരിച്ചു ഒന്നും പറയാനാകാതെ കുളിർന്നു വിറച്ചു നിൽക്കാനേ പറ്റിയുള്ളൂ ക്ലാസ്സിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും ആ വിറയൽ വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല പിന്നെ പിന്നെ അയാളെ കാണുമ്പോൾ ഒക്കെയും ആ വിറയൽ എന്റെ ശരീരത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തുകയും ഹൃദയം ഇപ്പോൾ പുറത്തു ചാടും എന്ന രീതിയിൽ മിടിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു നീ ഇങ്ങനെ പേടിച്ചു വിറക്കാൻ മാത്രം ഭീകര രൂപം ഒന്നും അല്ലൊല്ലോ ആ ചേട്ടന് എന്ന് എല്ലാവരും കളി പറയുമ്പോൾ ഞാനും ആലോചിക്കുന്നത് അതേ കാര്യങ്ങൾ തന്നെ ആയിരുന്നു എന്റെ മറുപടി അറിയാനായി വരുന്ന ഓരോ തവണയും പറയാൻ ഒന്നും ഇല്ലാതെ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ നിൽക്കും

ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറയാൻ പോലും ഞാൻ ആശക്തയായിരന്നു. ഇഷ്ടമാണെന്നു ഒരായിരം തവണ വിളിച്ചു പറയണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും അങ്ങനെ ഒരു മറുപടി പറയാൻ അനുവാദം കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട് മാത്രം മൗനയായി.നാളുകൾ കഴിഞ്ഞു പോയപ്പോൾ ഇനി ഒരിക്കലും ശല്യമായി വരില്ല എന്ന് മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു വളരെ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞകന്നു പോയ കിച്ചുവേട്ടനെ ഓർത്തു പിന്നീടുള്ള ദിവങ്ങളിൽ ഞാൻ കണ്ണീർ വാർത്തത് കണ്ടാണ് കിട്ടൂ എന്റെ പ്രണയ ദൂതും ആയി പോയത്. ഞാൻ കിച്ചുവേട്ടനെ വിഷമിപ്പിച്ചതിന്റെ പ്രതികാരം എന്നോണം ആകണം വീണ്ടും നാളുകൾക്ക് ശേഷം ആണ് എന്റെ കൺമുന്നിൽ വന്നത് എന്റെ പിറന്നാൾ ദിനത്തിൽ ഒരു പിറന്നാൾ സമ്മാനവുമായി.

ഒന്ന് കാണാൻ കൊതിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട് അന്ന് അടുത്ത് വന്നപ്പോഴോ കൈവിരലുകൾ കോർത്തു പിടിച്ചപ്പോഴോ പേടി തോന്നിയില്ല ഇനി ഒരിക്കലും വിട്ടു പോകല്ലേ എന്ന് പറയാതെ പറഞ്ഞു ആ കണ്ണുകൾ നോക്കി നിന്നു ഒരിക്കലും നിന്നെ വിട്ടു പോകില്ലെന്ന് ആ കണ്ണുകൾ എനിക്ക് മറുപടി തന്നു

(തുടരും )

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here