Home Abhijith Unnikrishnan നീ ധൈര്യമായിട്ട് പൊട്ടിക്ക്… കേസ് വന്നാൽ വാദിക്കാനല്ലേ ഞാനിരിക്കുന്നെ… Part -6

നീ ധൈര്യമായിട്ട് പൊട്ടിക്ക്… കേസ് വന്നാൽ വാദിക്കാനല്ലേ ഞാനിരിക്കുന്നെ… Part -6

0

Part – 5 വായിക്കാൻ ഇവിടെ Click ചെയ്യുക.

രചന : Abhijith Unnikrishnan

പുനർവിവാഹം ( ഭാഗം – ആറ് )

ശ്യാം എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് എനിക്കറിയണ്ട, എനിക്ക് കിട്ടിയതിനേക്കാളും ഒരടി കൂടുതൽ കൊടുത്ത് എന്റെ മോനെ തിരിച്ചു കൊണ്ട് വന്ന് തരണം..

ശ്യാമൊന്ന് അവളെ നോക്കി, വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തിൽ തന്നെ തിരിച്ചു നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവനൊന്ന് ചിരിച്ചു..
എന്താ ഇപ്പോൾ വേണ്ടത് പോലീസിൽ പറയാതെ നമ്മള് തന്നെ തീർക്കണമെന്നാണോ, അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ വന്ന് കാറെടുക്ക് നമ്മുക്ക് നോക്കാം…

നന്ദനയത് കേൾക്കേണ്ട താമസം കാറിലേക്ക് ഓടി കയറി, ശ്യാം പറഞ്ഞുകൊടുത്ത വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചൊരു മാർക്കറ്റിൽ എത്തിനിന്നു, ശ്യാം മൊബൈലെടുത്ത് ഒരു നമ്പറിൽ ഡയൽ ചെയ്തിട്ട് വിളിച്ചു , കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരാൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു, അയാൾ ശ്യാമിന്റെ സൈഡിലേക്ക് തലതാഴ്ത്തി നിന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട്…
എന്താണ് വക്കീലേ ഈ വഴിക്ക്…

ശ്യാം അയാളെ നോക്കികൊണ്ട്..
വല്ല കേസും വരുന്നതിനു മുമ്പേ വിളിക്കുമല്ലോ, ഇപ്പോൾ ആളുമില്ല അഡ്ഡ്രെസ്സുമില്ല…

അതുപിന്നെ വക്കീലേ പഴയപോലെ ആശാൻ വർക്കൊന്നും തീരെ എടുക്കുന്നില്ല, ഞാൻ തന്നെ എവിടുന്നെങ്കിലും വരുന്ന ചെറിയ തട്ടിക്കൂട്ട് കേസുകളും കൊണ്ട് കഞ്ഞികുടിച്ചു പോവാ… അല്ല വക്കീലെന്തിനാ വന്നത്…

ശ്യാം കയ്യിലിരുന്ന പേപ്പർ അയാൾക്ക് നേരെ നീട്ടി…
ഒരു ഹോണ്ട സിറ്റി കാർ,3 പേർ കൊച്ചിനെയും കട്ടോണ്ട് പോയി, വണ്ടിയുടെ നമ്പറ് അതിലുണ്ട്, കണ്ടുപിടിച്ച് ഒന്ന് ഒതുക്കി തരണം…

അയാൾ പേപ്പർ തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കിയിട്ട്..
വക്കീൽ ഇപ്പോൾ പണിയും കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങിയോ…

ഇത് എന്റെ കൊച്ചാ… ഒരു പോറൽ പോലും വരാതെ കയ്യിൽ തിരിച്ചെത്തണം..

അയാളൊന്ന് ഞെട്ടി… പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഫോണെടുത്ത് ആരുടെയോ നമ്പറിൽ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചിട്ട് ശ്യാമിനെ നോക്കി..
എന്റെ വക്കീലേ ഇത് നേരത്തെ പറയണ്ടേ…1 മണിക്കൂർ കൊച്ചിനെ കയ്യിൽ കൊണ്ട് വന്ന് തരാം, നിങ്ങൾ മാർക്കറ്റിനു പുറത്തുള്ള റോഡിൽ നിന്നോ സ്ഥലം കിട്ടിയാൽ ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് വരാം..

ശ്യാം തലയാട്ടിയിട്ട് നന്ദനയോട് കാറെടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു, മെയിൻ റോഡിലെത്തിയപ്പോൾ കാർ സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി, ഫോണിൽ നോക്കിയിരിക്കുന്ന ശ്യാമിനെയൊന്ന് നന്ദന തട്ടി….
ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയോ..

ശ്യാം ഫോണിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി…
എന്താണ്…?

നിങ്ങള് ഇതിന് മുമ്പ് ഡോണായിരുന്നോ…

ശ്യാം ചിരിച്ചുകൊണ്ട്..
എന്താ ഇതിനെക്കുറിച്ചൊരു ചോദ്യം വരാത്തെ വിചാരിച്ച് ഇരിക്കായിരുന്നു..

ചിരിക്കുന്നോ ഉത്തരം പറ മനുഷ്യാ, അത് കേട്ടിട്ട് വേണം പുലിമടയിൽ നിന്ന് സിംഹത്തിന്റെ മടയിലേക്കാണോ വലിഞ്ഞു കയറിയതെന്ന് ആലോചിക്കാൻ…

ശ്യാം അവളെയൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് കവിളിൽ തലോടി..
അങ്ങനെയൊന്നും വിചാരിക്കണ്ട..

ശ്യാമൊന്ന് തലതാഴ്ത്തിയിട്ട് നേരെയിരുന്നു..
എന്റെ കല്യാണം ഒളിച്ചോടിയിട്ടായിരുന്നെന്ന് നിനക്കറിയാലോ, അത് നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് പ്രാക്ടീസ് ചെയ്തോണ്ടിരിക്കാ, വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്ത് ഫിനാൻസ് ടൈറ്റ് ആകെ മൊത്തം പെട്ട അവസ്ഥ, അനുവാണെങ്കിൽ പഠിക്കാനും പോവുന്നുണ്ട്, അവളുടെ ആഗ്രഹം പോലെ ജോലി വാങ്ങിച്ച് കൊടുക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ച് സ്വപ്നം കണ്ടോണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാ ഇവരുടെയൊരു കേസ് വരുന്നത്, ഓപ്പോസിറ്റ് ഉള്ളത് ഹൈ ടീമായത് കൊണ്ട് സീനിയർ കേസ് എടുക്കാതെ ഒഴിവാക്കി, പോവുന്ന വഴിയിൽ ഇപ്പോൾ നമ്മള് സംസാരിച്ചില്ലേ അയാളുമായി ഞാനൊന്ന് കൂട്ടിമുട്ടി, എല്ലായിടത്തും വഴി അടഞ്ഞത് കൊണ്ടാവണം അത് കറങ്ങി എന്റെ മണ്ടയിൽ തന്നെ വന്ന് വീണത്, നല്ലപോലെ തയ്യാറായി കേസ് വാദിച്ച് ജയിച്ചു, സീനിയർ പറയാതെ കേസെടുത്തതിന് അവിടുന്ന് പുറത്താക്കി, അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി അടുത്ത നിമിഷം മുതൽ ഇവരുടെ ഗാങ്ങിന്റെ കേസ് മുഴുവനും വന്ന് തുടങ്ങി, വരുമാനം കൂടി അനുവിന്റെ പഠിത്തം കഴിഞ്ഞ് ജോലിയും കിട്ടി, ഒരു ദിവസം കേസ് ഫയൽ വെറുതെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളെന്നോട് വല്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു, ഇങ്ങനെയുള്ള കാശുകൊണ്ടാണ് പഠിപ്പിച്ചതെങ്കിൽ ജോലിക്ക് പോവില്ലാന്ന് പറഞ്ഞു വഴക്കുണ്ടാക്കി, അവളെ സങ്കടപെടുത്തുന്നത് എനിക്ക് ജീവൻ പോവുന്നത് പോലെ വേദനിക്കുമായിരുന്നു, ഞാൻ ഇവരുടെ കോൺടാക്ട് മുഴുവനും ഒഴിവാക്കി…
ശ്യാമൊന്ന് അറിയാതെ നിർത്തി..
അവള് പോയതിന് ശേഷം എന്ത് വാക്ക് വെച്ചിരിക്കുന്നു..

നന്ദന ശ്യാമിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർന്നു..
സോറി ഞാൻ ചെയ്യരുതെന്ന് പറഞ്ഞൊരു കാര്യം നിർബന്ധിച്ചു ചെയ്യിച്ചല്ലേ..

ശ്യാം അവളെ തലോടി..
ഏയ്… അതു കാര്യമാക്കണ്ട..

സംസാരത്തിനിടയിലാണ് ഫോൺ റിങ്ങ് ചെയ്തത്, അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് ചെവിയിൽ വെച്ചു..
വക്കീലേ ആളെ കിട്ടി, വണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാക്കിക്കോ..

ശ്യാം നന്ദനയോട് കാറെടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു, അവൾ റോഡിലേക്ക് ഇറക്കിയപ്പോൾ ഒരു വണ്ടി അവരുടെ സൈഡിലൂടെ കടന്ന് പോയി, ശ്യാം അവളോട് അതിനെ പിന്തുടരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു, കുറച്ച് ദൂരം പിന്നിട്ടപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ വീടിന്റെ അരികിൽ നിർത്തി, അവരെല്ലാവരും ഇറങ്ങി….രണ്ട് പേരും പുറകെ നടന്നു, അകത്തെ ഡോറിൽ കൊട്ടി, വാതിൽ തുറന്ന നിമിഷം അവർ അകത്തേക്ക് ഓടി കയറി, മൂന്ന് പേരെയും അടിച്ചൊതുക്കി മൂലക്കിരുത്തിയിട്ട് ശ്യാമിനരുകിലേക്ക് വന്നു..
വക്കീലേ വീട് അരിച്ചു പെറുക്കിക്കോ കൊച്ച് ഇവിടെ തന്നെയുണ്ടാവും..

ശ്യാമും നന്ദനയും ഓരോ മുറിയും ഓടിയോടി തുറക്കാൻ തുടങ്ങി, ഒരു വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ നന്ദന നിന്നിട്ട് ഓടി കട്ടിലിനരുകിലേക്ക് ചെന്ന് വീണു..
മോനു…

കുഞ്ഞിനെ വാരിയെടുത്ത് നെഞ്ചത്തേക്കിട്ടു, പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ കുഞ്ഞിനെ ശ്യാമിന് കൊടുത്തു..
എന്നെ തല്ലിയയാളെ ഞാൻ തിരിച്ചു തല്ലിക്കോട്ടെ…

ശ്യാം അവളെയൊന്ന് നോക്കി..
നീ ധൈര്യമായിട്ട് പൊട്ടിക്ക്… കേസ് വന്നാൽ വാദിക്കാനല്ലേ ഞാനിരിക്കുന്നെ..

നന്ദന നടുവിൽ നിന്നിരുന്ന ആളുടെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് കൊടുത്തു, മതിയായില്ലെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ മറ്റേ കരണത്തേക്കും കൊടുത്തിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി, കാർ സ്റ്റാർട്ടാക്കി, പോവാൻ നേരം ശ്യാമിനോട്..
അവർക്ക് വല്ലതും കാശായിട്ട് കൊടുക്കണോ…

എന്തിന് ഇതൊക്കെ സർവ്വ സാധാരണം, ഞാൻ പിന്നീട് കൊടുത്തോളാം..

നന്ദനയൊന്ന് തലയാട്ടിയിട്ട് വീടിലേക്ക് തിരിച്ചു, വീടിന് മുന്നിൽ കാർ നിർത്തിയപ്പോൾ അമ്മയും അച്ഛനും ഓടി പുറത്തേക്ക് വന്നു, നന്ദന മോനെയും എടുത്തു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു, അവൾ കട്ടിലിൽ മോൾക്കരികിലായി കിടത്തി, അമ്മ അകത്തേക്ക് വന്ന് അവളെയൊന്ന് നോക്കി..
മോന് കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ..

നന്ദന അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി..

ഞാൻ ഒരുപാട് പ്രാർത്ഥിച്ചു, നിന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നാറുണ്ടെങ്കിലും മോനെ എനിക്കും ഇഷ്ടാ, എന്റെ കൊച്ചുമോളെ പോലെയല്ലേ അവനും…

നന്ദന അമ്മ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ സങ്കട ഭാവത്തിൽ അമ്മയെയൊന്ന് നോക്കി…
കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല അമ്മേ, ശ്യാം ഉള്ളത്കൊണ്ട് രക്ഷപെട്ടു..

അവൻ അങ്ങനെയാ എല്ലാവരെയും രക്ഷിക്കും, നിന്നെ പോലെ തന്നെയായിരുന്നു അനുശ്രീയും, അവൾ പറയുന്നതൊക്കെ അവൻ കണ്ണടച്ചു കേൾക്കും, പക്ഷെ ഒരു തവണ അവൻ പറഞ്ഞിരുന്നത് കേട്ടിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ചിലപ്പോഴൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട്, ഇപ്പോൾ തൊട്ട് അമ്മ അങ്ങനെ ആലോചിക്കുന്നില്ല കാരണം മോളുണ്ടല്ലോ അടുത്ത്..
അമ്മ നന്ദനയെ ചേർത്തു..

വൈകീട്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കലൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് പേരും മുറിയിൽ വന്നിരുന്നു, കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നന്ദന ശ്യാമിനരുകിൽ വന്ന് അവനെ നോക്കികൊണ്ട്..
ഒരു കാര്യം കൂടി ചോദിക്കട്ടെ..

ശ്യാം ചോദിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞ് തലയാട്ടി.

എങ്ങനെയായിരുന്നു അനു നഷ്ടപെട്ടത്…?

ശ്യാം കുറച്ച് നേരം മൗനമായി, ചുമരിൽ തൂക്കിയിരുന്ന അനുവിന്റെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി…
ആ ഫോട്ടോ കണ്ടോ അത് ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് അവളുടെ ആദ്യത്തെ പിറന്നാളിന് ഡ്രസ്സ്‌ വാങ്ങികൊടുത്തപ്പോൾ ഇട്ടിട്ട് എടുത്തതാ, ഇവിടുന്ന് കറക്റ്റ് നാലു വീട് അപ്പുറത്താ അവളുടെ വീട്, ചെറുപ്പം തൊട്ടേ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു, എപ്പോഴാ പ്രണയമായതെന്ന് ചോദിച്ചാൽ എനിക്കും അറിയില്ല, വീട്ടിലുള്ളവർക്കൊന്നും ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്തതു കൊണ്ട് ആരുമറിയാതെ കെട്ടി, നല്ലോണം തല്ലുകൊണ്ടെങ്കിലും അവള് നിയമമൊക്കെ പറഞ്ഞു എന്നെ വിടാതെ കൂടെ നിന്നു, കുറുമ്പിയായിരുന്നത് കൊണ്ടാവണം എപ്പോഴും കുട്ടികളെ പോലെ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കും, പഠിത്തമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ജോലിക്ക് കയറി സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാ ഒരു ദിവസം പെട്ടെന്നെന്നോട് സർപ്രൈസ് പറഞ്ഞത്, ഞങ്ങൾക്കിടയിലേക്കൊരു പുതിയ അതിഥി, സന്തോഷം കൂടി,വിശേഷം അറിഞ്ഞപ്പോൾ പിണങ്ങി ഇരുന്നവരൊക്കെ കൂടെ ചേർന്നു, അത് എനിക്ക് ഭാഗ്യമായിരുന്നു, പക്ഷെ അതിന്റെ ആയുസ്സ് ആ ലേബർ റൂമിൽ പോവുന്ന വരയെയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ , അവസാന നിമിഷം കോംപ്ലിക്കേഷൻ പറഞ്ഞ ഡോക്ടർ മുറി തുറന്നപ്പോൾ തന്നത് ആ കിടക്കുന്ന മോളെ മാത്രം, എത്ര ദിവസാ കരഞ്ഞതെന്ന് പോലും ഓർക്കുന്നില്ല, ആകെ ഈ ഒരു ഫോട്ടോ മാത്രം ഇപ്പോഴുണ്ട് അവളുടേതായി…പിന്നെ മോള് അവളെ എനിക്ക് സമ്മാനമായിട്ട് തന്നതല്ലേ സ്നേഹിച്ച് കൊള്ളണമെന്ന് പോവുന്നതിനു തലേ ദിവസം കൂടി അവളുടെ ഉത്തരവ് ഉണ്ടായിരുന്നു..
ശ്യാം വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വിക്കാൻ തുടങ്ങി..

നന്ദന അരികിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു..
സോറി ഞാൻ അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോൾ വെറുതെ അറിഞ്ഞാൽ കൊള്ളാമെന്നു തോന്നി ചോദിച്ചതാ… ഇങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ചില്ല..

ശ്യാം കണ്ണ് തുടച്ചു..
ഏയ് അത് കഴിഞ്ഞു പോയതല്ലേ… എനിക്കിപ്പോൾ സങ്കടമൊന്നുമില്ല..

നന്ദന അവനെ തലോടി..
അതേ ഇല്ലാത്തോണ്ടാണല്ലോ കരയുന്നത്..

അതുപിന്നെ ഇല്ലാതിരിക്കോ..

നന്ദനയൊന്ന് ശ്യാമിനെ കൊട്ടി..
രണ്ടും പറയുന്നോ…

ശ്യാം എഴുന്നേറ്റ് അവളെ നോക്കി..
ഇനി നിന്റെ ഓരോ അനുഭവങ്ങൾ പറ കേൾക്കട്ടെ…

അതിന് എനിക്ക് പറയാൻ പറ്റണ്ടേ..

ഞാനൊരു ഐഡിയ പറഞ്ഞു തന്നില്ലേ അത് വെച്ച് പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചാൽ മതി..

അയ്യോ അതിന് കുറെ സമയമാവില്ലേ…

അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല, രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ട് പ്രാക്ടീസ് ചെയ്യാതിരുന്നാൽ അവിടെ പോയിട്ട് നീ കണ്ണ് തള്ളി നിൽക്കും..

എനിക്ക് വയ്യാ കുറെ ഓടിയത് കൊണ്ട് ക്ഷീണത്തിൽ ഉറക്കം വരുന്നു..
നന്ദന ഉറക്കം വരുന്നത് പോലെ കാണിച്ചു..

കള്ളത്തരം കാണിക്കല്ലേ, പോ പോയിട്ട് ആ ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന പെൻസിലും പേപ്പറും എടുത്തിട്ട് വാ..

നന്ദന മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ എഴുന്നേറ്റു, ടേബിളിൽ നിന്ന് സാധനങ്ങളെടുത്ത് ശ്യാമിനെ നോക്കി…
ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കാത്ത ദുഷ്ടൻ..

( തുടരും )

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here