Home തുടർകഥകൾ ചേച്ചിക്ക് അരവിന്ദേട്ടനെ അല്ല മാധവേട്ടനെ അന്ന് ഇഷ്ടം…എല്ലാവര്ക്കും. ഇതു അറിയാം… Part – 20

ചേച്ചിക്ക് അരവിന്ദേട്ടനെ അല്ല മാധവേട്ടനെ അന്ന് ഇഷ്ടം…എല്ലാവര്ക്കും. ഇതു അറിയാം… Part – 20

0

Part – 19 വായിക്കാൻ ഇവിടെ Click ചെയ്യുക.

പ്രണയ തീർത്ഥം 20

രചന: ശിവന്യ

പിന്നീട് ജയൻ ഇടക്കിടക്ക് വീട്ടിൽ വന്നു നില്ക്കും… അവനു അവന്റെ പെങ്ങളെ കാണാതെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നതുതന്നെ കാരണം. സാവിത്രിയുടെ മരണ ശേഷം ഏട്ടൻ കാർത്തികേയനെ പടിപ്പുരക്കകത്തേക്കു കയറ്റിയിട്ടില്ല… ഒരിക്കലും അയാൾ തന്റെ മകളെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞു അവിടെ വന്നിട്ടും ഇല്ല…അയാൾക്ക്‌ ആ മകൻ മാത്രം മതിയായിരുന്നു.

കാലങ്ങൾ കടന്നു പോയി…അരവിന്ദനും അഭിയെ പോലെ അദ്ധ്യാപനം ആയിരുന്നു ഇഷ്ടം…അവൻ നമ്മുടെ സ്കൂളിൽ ചേർന്നു..മാധവൻ മെഡിസിന് ചേർന്നു…അവനു പിറകെ അരുന്ധതിയും ചേർന്നു…അവര് രണ്ടുപേരും ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് മാറി…

അതിൽ ഏറ്റവും വിഷമം ലക്ഷ്മിക്ക് ആയിരുന്നു…അവൾക്കു അവളുടെ ഏട്ടന്മാരിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഇഷ്ടം മാധവനോട് ആയിരുന്നു…അവനു തിരിച്ചും…

ലക്ഷ്മിയും അരുന്ധതിയും തമ്മിൽ 6 വയസ്സിനു വിത്യാസം ഉണ്ട്..എങ്കിലും രണ്ടുപേരും എന്നും വഴക്കായിരുന്നു..കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു അവര് വഴക്കിടുമായിരുന്നു.. വഴക്കിടുമ്പോൾ ലക്ഷ്മി പലപ്പോഴും ഇതു എന്റെ വീടാണ് നിന്റെ അല്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നു…ഏട്ടത്തി അതിനു അവളെ തല്ലി യിട്ടു പോലും ഉണ്ട്…അറിവായത്തിന് ശേഷം അവൾ ഒരിക്കലും അവളോട്‌ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നു മാത്രമല്ല പ്രായം കൂടുന്തോറും ലക്ഷ്മിക്ക് അവളോട്‌ ഇഷ്ടം കൂടുകയായിരുന്നു…വഴക്കിടലും നിർത്തി…പക്ഷെ അരുന്ധതിക്കു നേരെ തിരിച്ചായിരുന്നു..ഓരോ ദിവസം കഴിയുന്തോറും ലക്ഷ്മിയോടുള്ള അവളുടെ ദേഷ്യവും പകയും ഇരട്ടിക്കുകയായിരുന്നു… ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലാവർക്കും ലക്ഷ്മിയോട് ഉണ്ടായിരുന്ന അമിതമായ സ്നേഹം കൊണ്ടാകാം അരുന്ധതി അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച ത്… ആ ദേഷ്യം ഇന്നും എപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ട്..

അരുന്ധതിക്കു 24 വയസ്സ് ആയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അവളുടെ വിവാഹം തീരുമാനിച്ചു…ഏട്ടന്റെ തീരുമാനം ആയിരുന്നു..അരവിന്ദനെ കൊണ്ടു അവളെ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കാൻ… എല്ലാവർക്കും സന്തോഷമായി…പക്ഷെ അവളുടെ മുഖം മാത്രം തെളിഞ്ഞില്ല….

ഒരു ദിവസം ലക്ഷ്മി എന്റെ അടുത്തു വന്നു…

കൊച്ചച്ഛാ….ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ അച്ഛനോട് പറയാമോ…ഏട്ടന്മാര്കും ചേച്ചിക്കും നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരോടും പറയാൻ പേടിയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് എന്നെ അവര് അതു പറയാൻ വേണ്ടി ഇങ്ങോട്ടു വിട്ടത്……

കൊച്ചച്ഛന്റെ മോള് പറഞ്ഞോളൂ….എന്റെ മോള് പറയുന്നതല്ലേ ഇവിടത്തെ തീരുമാനം…പിന്നെന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്…

അതു….പിന്നെ…..ചേച്ചിക്ക് അരവിന്ദേട്ടനെ അല്ല മാധവേട്ടനെ അന്ന് ഇഷ്ടം…എല്ലാവര്ക്കും. ഇതു അറിയാം…പക്ഷെ പറയാൻ പേടിയാ..കൊച്ചച്ഛൻ അച്ഛനോട് പറയുവോ…

ഞാനും ഒന്നു പേടിച്ചു…എന്നും ഏട്ടന്റെ തീരുമാനം ആയിരുന്നു അന്തിമം…ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ…. ഞാൻ എന്തും വരട്ടെ എന്നു വിചാരിച്ചു ഏട്ടന്റെ അടുത്തു പറഞ്ഞു…ആദ്യം ഒരുപാട് ദേഷ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും ഏട്ടൻ അതിന് സമ്മതിച്ചു….പക്ഷെ ആദ്യം അല്ലെങ്കിൽ അതിനൊപ്പം അരവിന്ദന്റെ വിവാഹം കൂടി നടക്കണം എന്നു മാത്രം പറഞ്ഞു…

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ലക്ഷ്മി വീണ്ടും എന്റെയടുത്തു അരവിന്ദനുമായി വന്നു…ഇപ്രാവശ്യം ആവിശ്യം മറ്റൊന്നായിരുന്നു..അരവിന്ദന് നമ്മുടെ സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ടീച്ചറെ ഇഷ്ടമാണ്…അവരുടെ കാര്യം ഏട്ടന്റെ അടുത്തു സംസാരിക്കണം…

ഞാൻ പോയി ആ കുട്ടിയെ കണ്ടു….നല്ല ഐശ്വര്യം ഉള്ള കുട്ടി…നല്ല പെരുമാറ്റം…എനിക്ക് ഇഷ്ടപെട്ടു ഏട്ടനും…അങ്ങനെ രണ്ടുപേരുടേം വിവാഹത്തിന്റെ തീയതി നിശ്ചയിച്ചു…

അന്ന്…..ഏടത്തിയുടെ ഏട്ടന്റെ മോളുടെ വിവാഹത്തിനു ഏട്ടനും ഏടത്തിയും കുട്ടികളും രണ്ടു ദിവസം മുൻപു പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു….പക്ഷെ ലക്ഷ്മി മാത്രം പോകുന്നില്ല…ഞാൻ കൊച്ചച്ഛന്റെ കൂടെ വന്നോളം എന്നു പറഞ്ഞു….അതിനു പകരമായി എന്റെ മകൻ ഞങ്ങളുടെ ഉണ്ണി പോകാൻ റെഡി ആയി….ഉണ്ണിക്ക് ആല്ലെങ്കിലും ഗൗരിയേക്കാളും ഇഷ്ടം ഏട്ടത്തിയെയായിരുന്നു…അവർ ഇവിടെ പോയാലും അവൻ കൂടെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു.

അവർ ഇറങ്ങി ഏകദേശം 2 മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു കാണും…അപ്പോഴേക്കും ആ വാർത്ത ഞങ്ങളെ തേടി എത്തി…അവര് പോയ കാര് ആക്‌സിഡന്റ് ആയി….ഞങ്ങൾ ഓടി അവിടെ ചെന്നപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലാവരെയും നഷ്ടമായിരുന്നു…അതിൽ ഏറെ തകർന്നു പോയത് ലക്ഷ്മി ആയിരുന്നു…ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അവൾക് അവളുടെ കുടുംബം മുഴുവൻ മുഴുവൻ നഷ്ടമായി… ആ ഷോക്കിൽ നിന്നും മാറാൻ അവള് രണ്ടു വർഷത്തോളും എടുത്തു…

ഏട്ടന്റെ മരണത്തോടെ കാർത്തികേയനും മകനും പതുക്കെ വീട്ടിൽ കയറി തുടങ്ങി…ഏട്ടന്റെ തണലിൽ മാത്രം ജീവിച്ച എനിക്ക് ആദ്യമെന്നും എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് പോലും അറിയിലായിരുന്നു…വല്ലാത്തൊരു പകപ്പിൽ ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും…കാർത്തികേയൻ പതുക്കെ വീടിന്റെ നിയത്രണം ഏറ്റെടുത്തു…അയാൾ മുന്നിൽ നിന്നു മാധവന്റേം അരുദ്ധതിയുടെയും വിവാഹം നടത്തി….

പിന്നീട് അയാൾ വെറും 20 വയസ്സു മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന എന്റെ ലക്ഷിമോളുടെ വിവാഹം ഉറപ്പിക്കാൻ ആണ് നോക്കിയത്…ജയന്റെയും ലക്ഷ്മിയിടെയും വിവാഹം തീരുമാനിച്ചു തീയതി യുമായി അയാൾ എന്റെ അടുത്തു വന്നു…കാര്യം അറിഞ്ഞ എന്റെ മോള് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്റെ അടുത്തു വന്നു…എന്റെ കാലു പിടിച്ചു… രക്ഷിക്കണമെന്ന് കേണപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ സാവിത്രിയെ ആണ് ഓർമ്മ വന്നത്…അപ്പോൾ ഞാൻ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു… കർത്തികേയനോട് ഇനി ഈ വീടിന്റെ പടി ചവിട്ടറുതെന്നു തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു…
എന്റെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാൻ എനിക്കറിയാം…ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം… എനിക്ക് ആരുടെയും സഹായം വേണ്ട എന്നു പറഞ്ഞു ഞാൻ അയാളെ ഇറക്കി വിട്ടു…

അതിന്റെ പേരിൽ അരുദ്ധതിയും മാധവനും എന്നോട് പിണങ്ങി എങ്കിലും എന്നെ അനുസരിക്കാൻ പറ്റാത്തവർക്കു അവരുറെ കൂടെ ഇറങ്ങാം എന്നു പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാകാം പിന്നെ അതിനെ ചൊല്ലി ഒരു വഴക്കു ഉണ്ടായില്ല….

ഒരു ദിവസം ലക്ഷ്മിയെ അരുദ്ധതിയും മാധവനും മാറി മാറി തല്ലുന്നത് കണ്ടാണ് ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു കയറി വന്നത്…അവൾ ഓടി വന്നു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു… കാര്യം ചോദിച്ച എന്നോട് അവരാണ് പറഞ്ഞതു ലക്ഷ്മി നമ്മുടെ കാര്യസ്ഥന്റെ മോനുമായി പ്രണയത്തിൽ ആണെന്ന്…ലക്ഷ്മി എനിക്കെന്നും പ്രിയപ്പെട്ടവൾ ആയിരുന്നെങ്കിലും അതു എന്റെ മനസ്സിന് ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…അവളെ റൂമിനുള്ളിൽ പൂട്ടി ഇട്ട

ലക്ഷ്മി എനിക്കെന്നും പ്രിയപ്പെട്ടവൾ ആയിരുന്നെങ്കിലും അതു എന്റെ മനസ്സിന് ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…അവളെ റൂമിനുള്ളിൽ പൂട്ടി ഇട്ടു… എട്ടൻമരുടെ വക മിക്കപ്പോഴും അടി കിട്ടിയിരുന്നു… രാജകുമാരിക്ക് സമം വളർന്ന കുട്ടി ഒരു അനാഥയെ പോലെ ആ റൂമിനുള്ളിൽ കിടന്നു… അതിനിടയിൽ അവൾ ഞങ്ങളോട് കരഞ്ഞു കൈകൾ കൂപ്പി യാചിച്ചു…..ആരുടെയും മനസ്സലിഞ്ഞില്ല… ദുരഭിമാനത്തിന്റെ കോട്ടയ്ക്കു മുൻപിൽ എന്തു സ്നേഹം…എന്തു ബന്ധം…

അതിനിടയിൽ അരുന്ധതി വീണ്ടും ജയനുമായുള്ള കല്യാണം കൊണ്ടുവന്നു….എനിക്കാരും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലേ നിങ്ങൾ എന്നെ ഇങ്ങനെ കൊല്ലാതെ കൊല്ലുന്നത്…. എന്നുള്ള അവളുടെ ചോദ്യം എന്റെ മനസ്സിനെ നോവിച്ചു… ജീവനോടെ എന്റെ കഴുത്തിൽ മറ്റാരെയും താലി കെട്ടാൻ സമ്മതിക്കില്ല എന്നവൾ അലറിക്കൊണ്ടിരുന്നു… അവസാനം ഞാൻ ആ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചു…കാര്യസ്ഥന്റെ മകൻ എങ്കിലും അവൻ ഈ നാട്ടുകാർക്ക് മുഴുവൻ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു ഡോക്ടർ ആയിരുന്നു…കാണാനും സുന്ദരൻ…നല്ല സ്വഭാവം… എന്തുകൊണ്ടും ലക്ഷ്മി മോൾക്ക്‌ ചേരും….അതിനേക്കാൾ ഉപരി അവളെ വടക്കേടത്തു തറവാട്ടിലേക്ക് മരുമകൾ ആയി അയക്കാനുള്ള ധൈര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…..

കല്യാണം തീരുമാനിച്ചു…പക്ഷെ വീണ്ടും വിധി ഞങ്ങൾക്ക് എതിരായി….വിവാഹ നിശ്ചയത്തിന്റെ തലേ ദിവസം രാത്രി ഒരു ആക്‌സിഡന്റിൽ അവൻ മരിച്ചു…ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ആരോ അത്യാവശ്യമായി വിളിച്ചപ്പോൾ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു പോയതാണ് . . അതോടെ എന്റെ കുഞ്ഞു ഒരു മുഴുഭ്രാന്തിയായി മാറി…

അവളെ എന്റെ സഹപാഠിയും ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തുമായ ആനന്ദശ്രമത്തിലെ സ്വാമിയെ ഏൽപ്പിച്ചു….അഞ്ചു വർഷത്തെ ചിക്‌സ്‌ത്സ….പക്ഷെ അതിനൊന്നും അവളെ പൂർണമായും മാറ്റാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…അതിനു ശേഷം അവൾ ആരോടും സംസാരിച്ചിട്ടെ ഇല്ല…പിന്നീടവൾ ആദ്യമായി സംസാരിച്ചത് അഭിയോടാണ്…. അഭി എന്നും അവളുടെ റൂമിന്റെ വാതിൽക്കൽ പോയി നിന്നു അപ്പച്ചിയെന്നു വിളിക്കുമായിരുന്നു…എന്നും കണ്ടുകണ്ടാകണം അവൾക്കു അവനോടു ഒരു സ്നേഹം ഒക്കെ തോന്നിയത്…ഇപ്പോഴും ലക്ഷ്മിക്കു അഭിയെ മാത്രമേ ഇഷ്ടം ഉള്ളു…ഞാൻ അടക്കം ബാക്കി ആരും അവളുടെ മുൻപിൽ ചെല്ലുന്നത് പോലും അവൾക്കിഷ്ടം അല്ല…
⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐

അച്ഛൻ അവിടെ ഇരുന്നു കഥ പറയുവന്നോ…ഭക്ഷണം എടുത്തു വെച്ചിരിക്കുന്നു…ശിവമോളെ കഴിക്കാൻ വാ… എല്ലാവരും ആ കഥയുടെ മൂഡിൽ ആയിരുന്നു..വല്ലാത്തൊരു വിഷമം…എന്തിനാണ് ദൈവം അപ്പച്ചിക്കു എത്രയും വലിയ വിഷമം കൊടുത്തത് എന്നു പോലും ചിന്തിച്ചു പോയി…

എല്ലാവരും താഴേക്കു ഇറങ്ങി….ഞാനും അഭിയേട്ടനും മാത്രമായി….

അഭിയേട്ട…. നമ്മുടെ കാര്യം അറിയുമ്പോൾ ഇതായിരിക്കില്ലെ അവസ്ഥ….ഏട്ടന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ഒരിക്കിലും സമ്മതിക്കില്ല എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്…

അഭിയെട്ടൻ എന്റെ ഷോൾഡറിൽ പിടിച്ചു നേരെ നിർത്തി….എന്റെ ശിവാ…നീ എന്റെ പെണ്ണാണ്…അതിനു ഒരു മാറ്റവും എല്ല…ആറു സമ്മതിച്ചാലും ശരി സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലും ശരി… ഇനി അതോർത്ത് നടക്കണ്ട…..അതും പറഞ്ഞു എന്നെ ചേർത്തു പിടിച്ചു….

പക്ഷേ…. എങ്കിലും എന്തെന്നറിയാത്ത ഒരു പേടി മനസ്സിൽ തങ്ങി നിന്നു……

😍😍😍 നല്ലതായാലും മോശമായാലും അഭിപ്രായങ്ങൾ പറയണേ… എന്നാലെഎഴുതാൻ ഒരു interest വരുവോള്ളു…😍😍😍

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here