Home തുടർകഥകൾ ഈ നിമിഷം റോയി കൂടി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ ആശിച്ചു…. Part – 9

ഈ നിമിഷം റോയി കൂടി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ ആശിച്ചു…. Part – 9

0

Part – 8 വായിക്കാൻ ഇവിടെ Click ചെയ്യുക.

Part 9

രചന:Allin Alluz

അവളുടെ മനസ്സ് പിടഞ്ഞു… എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് ആലോചിച്ച് അവൾ നിന്നു.. അവസാനം അവൾ അത് തുറക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു….അവളുടെ കൈകൾ ആ സമ്മാനത്തിൽ തൊട്ടു…
പെട്ടെന്ന് മന്നയെ വിളിക്കാനായി ഹന്ന അവിടേക്കെത്തി.ഉമ്മറത്തേക്ക് വരാൻ അമ്മ പറഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞു ഹന്ന മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് പോയി..അവൾ സമ്മാനം പിന്നീട് തുറന്നു നോക്കാമെന്ന് കരുതി അവിടെ തന്നെ വെച്ചിട്ട് ഹന്നയോടൊപ്പം പുറത്തേക്ക് പോയി..
ഉമ്മറത്ത് എത്തിയ മന്ന അവിടെ ഇരിക്കുന്നവരെ കണ്ടു ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി.. കുരിശിങ്കൽ തറവാട്ടിൽനിന്ന് മേരിയമ്മയും സെലിനും ജോണിച്ചായനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മന്നയെ കണ്ടയുടനെ സെലിൻ മോള് ഓടിച്ചെന്ന് അവൾക്ക് പിറന്നാളാശംസകൾ നേർന്നു.. ഇതെങ്ങനെ അറിഞ്ഞു എന്ന് അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് അച്ചാച്ചൻ ഇന്നലെതന്നെ ഞങ്ങളെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു…
സെലിൻ മന്നയെ കെട്ടിപിടിച്ച് കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു…മേരിയമ്മ അവൾക്കു പിറന്നാൾ സമ്മാനമായി ഒരു സ്വർണ മോതിരം കൈയിൽ അണിയിച്ചു നൽകി.. അപ്പോഴാണ് മന്നയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു.. അവൾ വേഗം ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ റോയി ആയിരുന്നു വിളിച്ചത്… മന്ന ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും കോൾ കട്ടായി അവൾ ഫോണുമായി നേരെ ഉമ്മറത്ത് എത്തി അവിടെ തനിക്കുള്ള പിറന്നാൾ കേക്ക് റെഡി ആക്കി വച്ചിരിന്നു…..
അവൾ കേക്കിന് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി വീണ്ടും അവളുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു ഒരു വീഡിയോ കോൾ ആയിരുന്നു മന്ന കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു… മറുതലയ്ക്കൽ അവൾ കണ്ടു തന്റെ പ്രിയതമനെ… സന്തോഷം കൊണ്ട് മന്നയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു…റോയി അവളെ വിഷ് ചെയ്തു….തനിക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ് തരാനായിരുന്നു ഇത്രയും നേരം വിളിക്കാതിരുന്നത് എന്ന് അവൻ അവളോട് പറഞ്ഞു…

അവളോട് കേക്ക് മുറിക്കാൻ റോയി പറഞ്ഞു അങ്ങനെ മന്ന അവളുടെ പിറന്നാൾ കേക്ക് കട്ട് ചെയ്തു…ശേഷം എല്ലാവർക്കും മുറിച്ചു നൽകി..റോയിക്ക് ജോലിയിൽ അല്പം തിരക്കായതിനാൽ അവൻ പിന്നീട് വിളിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. ആ നിമിഷം റോയിയുടെ കൂട്ടുകാരനായ സോണി അവിടെ എത്തി..റോയി പറഞ്ഞിട്ട് മന്നയ്ക്കുള്ള പിറന്നാൾ സമ്മാനവുമായി വന്നതാണ് അവൻ.
പല നിറങ്ങളിലുള്ള ഒരു റോസാപ്പൂവിന്റെ ബൊക്കെയും ഒരു ചെറിയ സമ്മാനപ്പൊതിയുമായിരുന്നു സോണിയുടെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്.ഇത് റോയി കൊച്ചിന് തരാൻ ഏൽപിച്ചതാ ഞാൻ അല്പം വൈകിപ്പോയി…sorry…എന്നും പറഞ്ഞ് അവനത് അവൾക്കു നേരെ നീട്ടി…..അല്ലേലും എൻറെ സോണിച്ചായാ നിങ്ങൾ എവിടെയെങ്കിലും നേരത്തിനും കാലത്തിനും എത്തിയിട്ടുണ്ടോ സെലിൻ കമൻ്റടിച്ചു…

തൻറെ പിറന്നാളിനെകുറിച്ച് ചാച്ചൻ മറന്നിട്ടില്ലല്ലോ എന്ന് ഓർത്ത് മന്നയുടെ മനസ്സിന് വളരെയധികം സന്തോഷമായി….ഈ നിമിഷം റോയി കൂടി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ ആശിച്ചു…. അവളോട് ആ സമ്മാനം എന്താണെന്ന് തുറന്നു നോക്കാൻ എല്ലാവരും പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ തൻറെ പ്രിയതമന്റെ സമ്മാനം അവൾ തുറന്നു നോക്കി….
നല്ല ഭംഗിയുള്ള ഒരു സ്വർണ്ണപാദസരം ആയിരുന്നു മന്നയ്ക്കായി റോയി നൽകിയത്.. സെലിൻ അതുവാങ്ങി മന്നയുടെ കാലുകളിൽ അണിയിച്ചു… എല്ലാവർക്കും അത് വളരെയധികം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു…. കുരിശിങ്കൽ തറവാട്ടിൽ നിന്ന് വന്നവർ അല്പസമയം കൂടി അവിടെ ഇരുന്നിട്ട് തിരികെ പോയി….
മന്ന തിരികെ മുറിയിലെത്തി വാതിലടച്ചു. അവൾ റോയി നൽകിയ പാദസരത്തിൽ നോക്കി ഇരുന്നപ്പോഴാണ് രാവിലെ വന്ന അജ്ഞാതന്റെ സമ്മാനത്തെ കുറിച്ച് ഓർത്തത്…
അവൾ വേഗം അത് തുറന്നു നോക്കി… അതിനുള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ ആൽബമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.. അവൾ അതിൻറെ ഓരോ താളുകളും മറിച്ചുനോക്കി.. താൻ കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ മുതൽ ഈ അടുത്ത കാലത്ത് വരെയുള്ള ഫോട്ടോകൾ. അവൾക്ക് തൻറെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അവൾ പോലുമറിയാതെ അവളുടെ ഓരോ നിമിഷങ്ങളും ആ ഫോട്ടോയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു….. ആൽബത്തിൻ്റെ അവസാന താളിൽ ഒരു ഒരു ചെറിയ കുറിപ്പും…
“ഞാനെഴുതിയ
വരികൾ
നിനക്കെന്നും
അക്ഷരങ്ങൾ
കോർത്തിണക്കിയ
വെറും
മാലയായിരുന്നിരിക്കണം!!.

പക്ഷേ എനിക്കത്
നമ്മളിതുവരെ
കണ്ട്
മുഴുമിപ്പിക്കാത്ത
കിനാവ് പോലെ,
പാതിവഴിയിൽ
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട
ആത്മാക്കളായിരുന്നു..,,

എന്റെയും,നിന്റെയും
ആത്മാക്കൾ…….”
Many more happy returns of the day my dear………
എന്ന് സ്വന്തം
നിന്റെ ഞാൻ.

മന്ന ആകെ സ്തബ്ദയായി നിൽക്കുകയാണ്.അവൾക്ക് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ ആകെ മനസ്സിൽ ഒരു നൊമ്പരമായി…. അവൾ ഫോൺ എടുത്ത് റോയിയുടെ നമ്പറിൽ വിളിച്ചു… അൽപ്പ നേരത്തിനു ശേഷം റോയി തിരികെ വിളിച്ചു മന്നയോട് താൻ തിരക്കിലാണെന്നും വൈകിട്ട് വിളിക്കാം എന്നും പറഞ്ഞു….
അവൾ എങ്ങനെയൊക്കെയോ വൈകുന്നേരം വരെ ദിവസം തള്ളി നീക്കി.. രാത്രി അത്താഴം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് റോയി വിളിച്ചത്.. അവൾ വേഗം കൈകഴുകി ഫോണുമായി മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചു… അവൾ റോയിയോട് ഇന്ന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു….അവനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മന്നയ്ക്ക് സമാധാനമായി…
റോയി അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു… എൻറെ കൊച്ചേ താൻ എന്നാത്തിനാ ഇങ്ങനെ ടെൻഷനടിക്കുന്നത് ഇത് കൊച്ചിനെ ആരെങ്കിലും പറ്റിക്കുന്നത് ആയിരിക്കും.. ഇനി ഇങ്ങനെയൊരു സമ്മാനം വന്നാൽ താനത് വാങ്ങണ്ട.സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇന്നത്തെ ദിവസം തന്നോടൊപ്പം ആയിരിക്കാൻ ഞാൻ ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു……അടുത്ത പിറന്നാളിന് ഞാൻ തന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും എന്ന ഉറപ്പ് റോയി മന്നയ്ക്കു വാക്ക് നൽകി.

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

സ്കൂളുകൾ ഒക്കെ തുറന്നു മന്ന ജോലിക്ക് പോയി തുടങ്ങി… റോയിയും മന്നയും എന്നും ഫോൺ വിളിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.. ഓരോ ദിവസം കഴിയുംതോറും അവർക്കിടയിലുള്ള ഉള്ള സ്നേഹത്തിൻറെ ആഴം കൂടുകയായിരുന്നു..ഇരുവരും ഒരുമിച്ചുള്ള ഒരു ജീവിതം സ്വപ്നം കണ്ടു തുടങ്ങി..തങ്ങളുടെ വിവാഹത്തിൻറെ സ്വപ്നങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും അവർ തമ്മിൽ പങ്കുവെച്ചു…
കുറച്ചുദിവസമായി റോയിക്ക് എന്തൊക്കെയോ മാറ്റം ഉള്ളതുപോലെ പോലെ മന്നയ്ക്ക് തോന്നി.. തന്നോട് സംസാരിക്കാനോ വിളിക്കാനോ ഒന്നും റോയിക്ക് സമയമില്ലാതായി..അഥവാ വിളിച്ചാൽ തന്നെ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ഒഴിവുകഴിവു പറഞ്ഞു റോയി പെട്ടെന്ന് ഫോൺ വെക്കും… ജോലിയുടെ തിരക്കായിരിക്കും എന്ന് കരുതി അവൾ ഒരു പരിഭവം കാണിച്ചില്ല ഇല്ല…
റോയി ഇല്ലാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും തനിക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് മന്നയ്ക്ക് മനസ്സിലായി തുടങ്ങി.. അവൾ അത്രമാത്രം അവനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു… ഒരിക്കൽ റോയി വിളിച്ചപ്പോൾ മന്ന അവളുടെ മനസ്സിന്റെ ആശങ്ക പറഞ്ഞു… തനിക്ക് അത് തോന്നുന്നത് ആണെന്നും അവളോട് റോയിക്ക് ഒരു ഇഷ്ട കുറവുമില്ല എന്നും റോയി അവളോട് പറഞ്ഞു..

ഒരുദിവസം റോയി മന്നയെ വിളിച്ചില്ല… വിളിക്കുന്ന പതിവ് സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും അതും കോളുകൾ വരാത്തതിനാൽ മന്ന റോയിയുടെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു..പക്ഷേ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആയിരുന്നു… അവൾക്ക് ആകെ ഭയമായി ഇനി റോയിക്ക് എന്തെങ്കിലും അപകടം സംഭവിച്ചു കാണുമോ എന്ന് അവൾ ഭയപ്പെട്ടു….
രാത്രി ഏറെയായിട്ടും റോയി മന്നയെ വിളിച്ചില്ല..എപ്പോഴാ മന്ന ഉറങ്ങിപ്പോയി… പിറ്റേന്ന് നേരം പുലർന്നപ്പോഴാണ് മന്ന ഉറക്കമുണർന്നത്.. അവൾ വേഗം അവളുടെ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി… തന്റെ പ്രാണന്റെ ശബ്ദം ഒന്നു കേൾക്കാനായി അവൾ കൊതിച്ചു…. ഇതുവരെ കോളുകൾ ഒന്നും വന്നിട്ടില്ല ഫോൺ വിളിച്ചിട്ട് സ്വിച്ച് ഓഫ് തന്നെയാണ്…
മന്ന അവളുടെ വാട്സപ്പിൽ ചാച്ചന്റെ എന്തെങ്കിലും മെസ്സേജ് വന്നിട്ടുണ്ടോ എന്നറിയാൻ നോക്കി…പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു നമ്പരിൽ നിന്ന് അവൾക്ക് ഒരു ഫോട്ടോ മെസ്സേജ് ആയി വന്നു കിടപ്പുണ്ട്…അവൾ അത് തുറന്നു നോക്കി….
ആ ഫോട്ടോ കണ്ടതും മന്നയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി……അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ആ ഫോട്ടോ നോക്കി…അതേ,ഇത് എന്റെ ചാച്ചൻ തന്നെയാണ്… പക്ഷേ കൂടെയുള്ള പെൺകുട്ടി അതും പരസ്പരം കെട്ടിപിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു…..മന്നയുടെ കൈയിൽ നിന്നും ഫോൺ നിലത്തേക്ക് വീണു.അവളും അതോടൊപ്പം നിലത്തേക്ക് ഊർന്നു വീണു….
അവൾ മുഖം പൊത്തി കരഞ്ഞു തുടങ്ങി ഒരു ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ……..

തുടരും…..

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here